Claudia

Showhome

2012-03-01T12:01:00.003+01:00

Trots kan ik melden dat mijn andere blog van tot (t)huisvanaf vandaag van tot (t)huis is opgenomen op de mooie vernieuwde site van Showhome.

Neem eens een kijkje:
klikklik

Bloemen en Huisjes

2012-02-27T09:01:00.004+01:00

Sinds kort hou ik twee blogs bij. Op van tot (t)huis plaats ik alle woongerelateerde zaken en hier mijn persoonlijke hersenspinsels.

Herstellende van een navelbreukoperatie kwam het afgelopen weekend mijn zus bij me op bezoek en ze nam een groot voorjaarsboeket voor me mee, helemaal in het wit, helemaal mijn smaak, echt prachtig en dit wil ik dan graag delen. Het voorjaar, ik kijk er naar uit, de tijd zal ons er brengen!

De titel van deze post is Bloemen en Huisjes. Het deel Bloemen staat hier, nieuwsgierig naar het deel Huisjes? Ga dan naar mijn andere blog:
van tot (t)huis

What’s in a name?

2012-02-14T06:00:00.002+01:00

Soms wordt mijn man hier in de buurt aangesproken als mijnheer Leertouwer, met mijn achternaam dus. Hijzelf is niet zo heel sociaal in de buurt en zo langzamerhand leer ik juist steeds meer mensen kennen. Wij wonen samen, dus zijn we getrouwd, dit is ook echt zo, maar niet zo vanzelfsprekend als iedereen dat hier vind. Aangezien mijn naam Claudia Leertouwer is, kan het niet anders dan mijnheer Leertouwer zijn, een andere mogelijkheid is er hier niet.

Bij ons trouwen, alweer meer dan 16 jaar geleden, was het inderdaad nog heel erg gebruikelijk om de achternaam van je man aan te nemen. Dit deed ik, tot zijn spijt, echter niet. Na het ontbinden van mijn eerste huwelijk voelde er eigenlijk maar één ding goed, mijn eigen achternaam terug. Ik was niet nogmaals van plan mijn eigen identiteit aan de wilgen te hangen. Hiermee stelde ik hem teleur. Als pleister op de wonde beloofde ik hem na ons 12 ½ jaar jubileum dit alsnog te doen.

Na de geboorte van mijn jongste dochter (met zijn achternaam) startte ik mijn administratiekantoor. Ik werkte heel nauw samen met mijn vader, mijn achternaam was dus wel zo handig. Mijn tweede huwelijk was gelukkig een langer leven beschoren dan de eerste keer. Ons jubileum werd gehaald. Maar mijn naam veranderde ik niet.

Nu vind ik mijn achternaam vooral een eerbetoon aan mijn te jong overleden vader en geen haar op mijn hoofd die er nog over denkt om deze te veranderen.

En als klap op de vuurpijl heeft mijn oudste dochter haar achternaam ook in Leertouwer veranderd, wat had hij dat mooi gevonden.

What’s in a name? Een bekend gezegde, voor sommigen inderdaad niets maar voor mij o zo veel.

Dank je wel Ilse

2012-02-12T10:27:00.003+01:00

Mijn persoonlijke privé posten en woonposten wil ik gescheiden houden van elkaar. Toch heb ik vandaag besloten om een heel persoonlijke post toch op van tot (t)huis te plaatsen omdat deze daar ook echt wel hoort. Wil je deze lezen? klikklik

Meet the Blogger Event

2012-02-10T06:00:00.001+01:00

Wellicht ten overvloede maar op zaterdag 9 juni 2012 wordt van 14.00 tot 18.00 uur in het Conservatorium Hotel te Amsterdam het Meet the Blogger Event gehouden.

Voor meer informatie kun je het beste even naar de site gaan.

Over het hoe en wat precies is nog niet veel bekend. Met de sponsors zit het in ieder geval wel goed:

Het magazine waar ik heel veel inspiratie uit haal en waarvan het nieuwe nummer bijna weer op de mat valt.

Een van de klanten van mijn administratiekantoor zit in Sliedrecht. En laat Loods 5 zich nu ook net daar bevinden. Mocht het mogelijk zijn om eens een keertje iets eerder bij mijn klant weg te gaan dan loop ik daar graag even naar binnen.

Als 1 van de eerste gebruikers inmiddels aan mijn derde Quooker toe, dat zegt genoeg toch?

Het lijkt me een heel erg leuk idee om daar naar toe te gaan. En wie weet wie ik daar dan in het echt ga ontmoeten?

~Home is where the heart is~

2012-02-08T13:56:00.002+01:00

Mijn deelname aan de challenge van Renny (uit de oude doos)

Sommigen vragen zich af waarom ik nog zo weinig post, meer posten van mij zijn te vinden op mijn andere blog: van tot (t)huis.

By Kuzz

2012-01-18T09:17:00.000+01:00

Wie kende haar niet? Erna van het mooie blog With Love, Erna van de hartjes. Met bloggen is ze helaas gestopt maar met haar hartjes niet. Ze heeft nu een eigen website: By KuzzVia Hyves (ja daar ben ik ook te vinden) heb ik nog contact met haar. Bij de lancering van haar site was ik een van de gelukkigen die een hartje van haar mocht ontvangen. Ze heeft het hartje gemaakt voor het dochtertje van het nichtje van mijn man. Afgelopen zondag op het babyfeest heb ik het aan haar kunnen geven, ze was er superblij mee!

2011-12-31T13:19:00.000+01:00

2011-12-24T15:56:00.001+01:00

Het voorlopig koopcontract van mijn moeders huis getekend, een van de pony's verkocht, mijn ToDo lijstje bijna afgewerkt, ik ga goed. Misschien zelfs wel een paar vrije dagen in het vooruitzicht. Dagen om te vullen met leuke dingen. Nu is het wel pas een voorlopig koopcontract en ging het eerder ook al niet door, is de pony wel nog niet opgehaald maar het voelt toch al fijn. Fijn om het oude jaar af te sluiten en het nieuwe jaar met minder ballast te beginnen.

Voor een ieder hier in blogland, fijne feestdagen!

Kerstknuffel

2011-12-23T09:29:00.007+01:00

Net als vorig jaar organiseerde Lynda ook dit jaar de kerstknuffel. Te druk was mijn reden om te besluiten om niet mee te doen. En dan een noodkreet van Lynda, ze komt nog iemand te kort, en dan help ik iemand natuurlijk grrag uit de brand. Te druk is ook eigenlijk geen reden, als je iets wilt dan kun je dat gewoon. Maar wie hielp ik nu eigenlijk? Lynda of mezelf? Ik hielp mezelf aan een geweldige kerstknuffel. Mijn knuffel komt van Haikey. Wat een kanjer van een blogster, ze heeft mijn blog echt goed bekeken, dat kan niet anders want haar knuffel was precies op maat voor mij gemaakt. Prachtige fotokaarten, een inspiratieboekje en dan ook nog zelfgemaakte kerstdecoratie volgens de laatste mode. Haikey, dank je wel, ik ben er echt heel erg blij mee.

Link

2011-12-20T20:36:00.006+01:00

Nieuw logje op: van tot (t)huis.

Geboorte van een nieuw blog

2011-12-19T18:09:00.002+01:00

Turbulente tijden liggen achter me. En hoeveel de meeste mensen in dergelijke periodes een stapje terug doen, besluit ik juist om iets extra’s te gaan doen. Een nieuw blog, een woonblog. Mijn eerste introductie destijds in blogland was met wonen. Inmiddels is mijn blog veel persoonlijker geworden. Zo persoonlijk dat het me ervan weerhoud om nog iets over wonen te plaatsen, vind dat een beetje ongepast staan. Wonen is echter mijn grote passie en deze wil ik graag met jullie delen. Hierbij nodig ik jullie dan ook uit om een kijkje te nemen op mijn nieuwe blog:

van tot (t)huis

Voilà daar ben ik weer!

2011-12-04T19:23:00.002+01:00

Uit de kast komen en zomaar foto’s van mezelf op mijn blog plaatsen was een hele grote stap. Het accent leggen op diëten blijft voor mij heel erg lastig. Met mijn lijnen lukt het op dit moment niet echt meer, ga steeds meer eten. Weliswaar geen eetbuien en alleen gezonde keuzes zodat ik niet aankom maar gewicht verliezen is er dan niet meer bij. Gelukkig is het afgelopen weekend het gelukt om alle extraatjes te laten staan en hopelijk zet dit deze week weer door maar ik blijf een emotie-eter. De afgelopen weken hebben in het teken gestaan van ziekenhuisbezoeken. Ik ben genoeg afgevallen om nu eindelijk na twee jaar aan mijn navelbreuk geopereerd te worden en sta op de wachtlijst, wordt waarschijnlijk pas januari maar dat vind ik wel fijn in verband met de aankomende kerst.

Naar het ziekenhuis geweest voor een echo van mijn hiel waarna ik gelijk door moest voor een röntgenfoto. Al jaren heb ik pijn in mijn hiel, eindelijk is nu duidelijk wat er aan de hand is. Een jarenlange chronische achillespees ontsteking heeft mijn peesstructuur veranderd. Goed zal het niet meer komen maar nu wel erkenning voor mijn pijn. “Ik snap er niets van,” zei de arts, “U moet ondraaglijke pijn hebben gehad.” Ja, duh, ik kom niet zomaar langs. Eerder werden mijn klachten afgedaan met: “Val eerst maar eens iets af…”

Ook een bezoekje aan de psycholoog stond op het programma. Hij gaat “mijn geval” overleggen met collega’s, had dit nog niet eerder meegemaakt, 70 kilo afvallen en dan nu ongelukkig zijn met haar lijf. Ik vind een dikker lijf echt niet lelijk, lelijk zijn staat bij mij gelijk aan onverzorgd zijn en niet met dik of dun zijn. Een dunner lijf is gezonder en ik wil wel gezond zijn en helaas gaat dat niet samen.

Druk met mijn werk, druk met mijn studie als gewichtsconsulent, kortom druk met mezelf. Genoeg redenen om me even terug te trekken uit het sociale gebeuren. Sociaal gebeuren wat me ook zoveel moois brengt, dus voilà daar ben ik weer!

Daar zijn we weer….

2011-10-20T06:00:00.000+02:00

En dan dachten jullie van me af te zijn, welnee hoor. Een lange tijd niets op mijn blog laten horen komt gewoon omdat er dan in mijn andere leven zoveel gebeurd. Niet alleen allerlei leuke ontmoetingen maar ook een heel klein beetje afscheid nemen. Afscheid van mijn oudste dochter. Zij woont sinds een paar weken niet meer bij ons thuis maar in haar eigen thuis. In Rotterdam-Kralingen heeft zij op nog geen honderd meter van de Kralingse Plas samen met haar vriendin een prachtig oud appartement betrokken. Er zijn vele studenten die het toch minder getroffen hebben….

Bodine, ik mis je, maar ben er trots op dat je deze stap genomen hebt!!!

Zoals beloofd vandaag meer…

2011-10-19T06:00:00.000+02:00

Diegene die al langer hier meelezen weten dat het in mijn leven als behalve saai is. Was mijn vorige ontmoeting redelijk onverwachts, dat was de ontmoeting een week later bij Marianne van Verrassend goed dan wel niet, maar zeker niet minder gezellig. Marianne had vanwege het 5-jarig bestaan van haar winkel een groep blogdames uitgenodigd om elkaar IRL te ontmoeten.

Zondagmiddag werden wij met een hoop taart en ander lekkers (wat ik uiteraard allemaal weerstaan heb, wat nog niet gemakkelijk was, maar anders wordt ik straks wederom niet herkend) verwelkomd in haar winkel. Een heel bijzondere middag volgde. Na een voorstelronde werden de gesprekken al snel vertrouwelijker en vloeide er zelfs af en toe een traantje. Zo bijzonder om met een groep meiden onder elkaar te zijn, die elkaar niet kennen zulke bijzondere gesprekken te voeren. Maar eigenlijk ken je elkaar toch wel een beetje door het bloggen. Wie weet groeit hier nog een mooie vriendschap uit voort… Zij van Brabbels en Kiekjes en zij zij van Mister H hebben in ieder geval het goede voorbeeld gegeven. Twee meiden met zo’n verschillende achtergrond die nu hele goede vriendinnen zijn geworden (en zelfs wel een beetje op elkaar lijken). Alma van Almay’s Home, Tamar van Wonen in wit en Marianne van Verrassend Goed zijn al een echt hecht clubje. Jolanda van Franse Lelie woont niet te gek ver bij mij vandaan en zal ik misschien nog wel eens zien in haar lievelingswinkel in de buurt van mijn dochter. En last maar not least Anna Marie van Hoofdzaken, de spil van een heel bijzonder gezin waarover zij zo mooi schrijft…..

Zo leuk ook om de stukjes van de andere meiden hierover terug te lezen, om ieders ervaring in letters te zien staan, je kunt dit gevoel gewoon haast niet in woorden bevatten.

Deze mooie foto heb ik gekregen als aandenken van Brabbels en Kiekjes!

Tutze Store

2011-10-18T16:27:00.004+02:00

Veel meegemaakt in de afgelopen periode maar niet veel gepost. Soms moet eerst iets een plekje krijgen voordat ik hier dan over wil posten terwijl er juist ook dingen zijn die door het van me afschrijven juist een plekje krijgen. Deze keer had ik het echt even nodig om alles te laten bezinken.

Op de eerste dag van oktober, ja het is echt alweer of pas 18 dagen geleden, toog ik naar Harderwijk voor de opening van Ilse’s Tutze Store. En wat een store heeft zij er van gemaakt zeg. Ik heb echt megaveel respect voor Ilse, de manier waarop zij haar gezin en haar passie combineert, chapeau. Ook geniet ik altijd enorm van haar stukjes, zo heerlijk rechtdoorzee. Nog voordat ik echter een stap in haar winkel gezet, had heb ik drie hele bijzondere dames ontmoet. Twee dames die ik “kende”, alhoewel kende, van het bloggen dan, en een zus. Met veel respect volg ik de zoektocht van Jet naar Jet, zoveel herkenning, zoveel raakvlakken en daar stond ze dus gewoon ineens in het echie. Ook herkende ik Ineke van &Styling, maar dat is niet zo moeilijk, die heeft met haar styling al zoveel in de bladen gestaan dat dit niet kon missen. Maar zij kende mij niet, maar daar kwam gelijk verandering in. De dames hadden het plan opgevat om te gaan lunchen en vroegen mij mee…en er werd heel wat afgekletst. Na afloop van deze lunch in het zonnetje, terug naar Tutze Store waar inmiddels nog twee blogdames gearriveerd waren, twee gezellige zussen. Nog meer gekletst dus. Misschien moet ik mijn zussen ook maar eens gaan vragen een blog te starten….

Meiden ik vond het zo bijzonder om jullie in het echt te ontmoeten en hoop zeker op een vervolg. Dank jullie wel!

Het weekend daarop was het alweer raak maar daarover in een volgende post meer.

Wie ben ik?

2011-10-12T12:53:00.002+02:00

Uitnodiging Blogmiddag

2011-09-28T07:14:00.001+02:00

Altijd al benieuwd geweest naar het gezicht achter een blog?
Dan heb je nu de mogelijkheid om je medebloggers in het echt te ontmoeten.

Marianne van Verrassend Goed uit Haarlem organiseert "Een blogmiddag".

Het idee zat al heel lang in haar hoofd. Maar nu haar winkel 5 jaar bestaat vond ze het een mooi moment om dit te realiseren.

Wil je ook komen, dat kan? Neem een kijkje op haar blog voor de uitnodiging.

The circle of life: herfst

2011-09-23T07:15:00.007+02:00

Mijn leven ervaar ik als een cirkel, een cirkel van de seizoenen. De lente, van tot volwassenheid. De zomer, de tijd met mijn gezin. De herfst, mijn gezin kiest zijn eigen weg, De winter, hier wil en kan ik nu nog liever niet aan denken.

Met mooie herinneringen aan mijn lente en zomer ben ik nu aangeland in de herfst. Mijn oudste dochter verlaat as zondag het nest. Ze is er klaar voor, of ik dat ook ben weet ik niet maar ik laat haar gaan in haar circle of life.

Dit is mijn bijdrage aan de SHGA van Lynda, Diana en Chantal, niet voor mijzelf, in mijn herfst zijn al mijn wensen inmiddels vervuld maar voor mijn dochter, nog in de lente van haar leven.

House of Seasons

2011-09-19T19:59:00.007+02:00

En zo is er alweer een tijdje verstreken voordat ik een post heb geplaatst. Uiteraard wel met een geldige reden. Mijn oudste dochter heeft momenteel maar liefst drie reisuren per dag en dat is veel, te veel. Samen met een vriendin is ze op zoek gegaan naar woonruimte in Rotterdam Kralingen. En het is gelukt! Morgen tekenen de dames het huurcontract van een werkelijk prachtig appartent aan de Oudendijk op nog geen 100 meter afstand van de Kralingse Plas. Twee decadente studentes dus!!!

Een heel appartement voor hen tweetjes wat uiteraard helemaal ingericht mag gaan worden. Een oud appartement met nog veel authentieke details. Mijn handen jeuken, mijn vingers kriebelen maar ik hou me in, ik weet mijn plaats en laat de eer graag over aan hen…

Voordat ik hen begeleidde tijdens de bezichtig (een taak die ik natuurlijk graag op me nam) ben ik even bij Lia van House of Seasons aangewipt en daar wachtte me een leuke verrassing. Lia had mooie give-away en deze heb ik van haar gekregen, een mok in echte herfstsfeer van Emma Bridgewater, echt geweldig. Dank je wel Lia en ik kom zeker nog eens bij je langs, een mooi excuus om dit met een bezoekje aan mijn dochter te combineren!

Kinderfeestje

2011-09-03T19:24:00.001+02:00

Stel, stel je organiseert een kinderfeestje. Netjes twee weken van te voren nodig je alle kindjes uit met op het kaartje de vraag: “Als je niet kunt komen, laat het me even weten?” Wel zo handig om te weten waar je aan toe bent, toch? Tot gisteren niets gehoord, je kunt er dus van uitgaan dat alles goed is en iedereen komt? Gisteravond een telefoontje:”Mijn zoontje moet morgen eerst voetballen, komt dus iets later, geen probleem, neem ik aan? “Nou dat wordt lastig, we gaan namelijk weg.” “Zeg dan maar waar naar toe, dan breng ik hem zelf wel even!” Je staat met een mond vol tanden, wil niet moeilijk doen, maar het knaagt toch een beetje, beetje maar hoor….

Vervoer geregeld voor tien kids, ja veel inderdaad, je wilt nu ook niemand voor het hoofd stoten en het ook iets minder geliefde ventje is bij jou welkom. Tien kids onder de tien, heftig, maar alles goed geregeld, dus goed te doen. Bij aankomst verzucht een van hen: “Het is hier een waar feestparadijs!” (Fijn om te horen als het jouw tuin betreft maar dit is een stelling, doet niet ter zake dus…) Het feest kan beginnen! Alles loopt als een trein, maar ja ook goed georganiseerd dus, kon eigenlijk niet anders. Kids zijn goed op elkaar ingespeeld en dan, ja dan komt er nog eentje bij (die dus zelf werd gebracht) en een ieder moet weer opnieuw een plekje zoeken in de groep. Beetje onrust, wie doet ons wat. Alles loopt lekker, het is een zonnige dag, echt zomer, komt goed….

Tringggg, telefoon. “Tja nu ben ik straks niet thuis, komt mijn moeder hem wel halen. Lukt toch zeker wel?” “Nou we zijn niet thuis, beetje lastig eigenlijk.” “Oh geen probleem hoor, geef het adres maar waar jullie zijn, dan komt ze hem daar wel halen!” “Nog net weet je te roepen: “We zijn daar dus tot 15.00 uur, daarna moeten we echt vertrekken!” De andere kinderen worden door hun ouders wel op een bepaalde tijd thuis verwacht, zoals afgesproken, denk je dan nog….

En 15.00 uur, geen oma van het bewuste ventje. Opnieuw telefoon, “Het wordt een kwartiertje later maar ze komt er echt aan hoor, is onderweg!”Best zielig voor het ventje dat hij dan het slot niet meer mee kan maken maar ja dan kan jij dan ook niets aan doen. Inmiddels een kwartier achter op schema, daar gaat je goede planning, op weg naar huis.

Kinds die bij elkaar in de buurt wonen bij elkaar in de auto, dat vergemakkelijkt de boel. Begint 1 van de kids: “Nu weet ik eigenlijk helemaal niet of mijn moeder wel thuis is?” Wat te doen denk je, maar dit blijkt slechts het begin. Thuis aangekomen moet er een niet bij zijn moeder maar nu juist bij zijn vader thuisgebracht worden (kan uiteraard niet van te voren gezegd worden) en bij nummer twee juist vice versa. Maar ook dit valt dan weer in het niet bij het thuisbrengen van de laatste waar helemaal niemand thuis is. “Ach ja breng hem maar even naar een dorp 10 kilometer verderop, geeft toch niet, je zit toch in de auto?” Archhhhh

Stel nu dat zoiets gebeurd, is dat dan de gewone gang van zaken van tegenwoordig of ben ik de enige die dit vreemd vind?

Kinderfeestjes leuk? Als je stalen zenuwen hebt waarschijnlijk wel en wat respect en medewerking van de ouders van de uitgenodigde kinderen zou zeker hieraan bijdragen want het blijft toch vooral afzien! Ook al bereid je alles nog zo goed voor!!! En de jarige, die merkte van dit alles gelukkig niets en heeft een topfeest gehad. Volgend jaar weer.

p.s. Bovenstaande was natuurlijk een stelling, maar mijn zus is razend nieuwsgierig naar de reacties….

Daphne’s Diary

2011-09-02T20:08:00.002+02:00

Genietend van het zonnetje schoot me ineens te binnen dat Sonja van Country at Home in Dirksland het pas geleden over een nieuw magazine had: Daphne’s Diary. Vergeten wanneer dit nieuwe magazine uitkwam en als echte tijdschriftenjunk wil ik iets nieuws natuurlijk niet missen. Wat te doen, een berichtje via Twitter en direct antwoord: “Jawel ik heb er nog eentje in de winkel.” Inmiddels al onderweg om boodschappen te doen, midden in de polder mijn auto gekeerd en op naar haar. Wel nog even een twitterberichtje dat ik eraan kwam. En dat was maar goed ook want Sonja was inmiddels op weg naar huis, ook zij is gekeerd. Die lieve schat ging terug naar haar gezellige winkel, speciaal voor mij, zo bijzonder.

Maar leuk nieuws hou ik natuurlijk niet voor mezelf alleen, wil ik graag met jullie delen.

Een magazine vol met inspiratie over accessoires, tuinen, brocante markten, recepten, wonen en nog veel meer..

Meiden het magazine is zeker de moeite waard! (En Sonja krijgt weer nieuwe exemplaren binnen!)

Van alles wat….

2011-08-26T21:23:00.005+02:00

Laat ik me eerst maar weer even voorstellen, mijn naam is Claudia….het is bijna nodig, zo lang heb ik niets nieuws gepost terwijl ik toch genoeg te vertellen heb.

Gisteren heb ik eindelijk de pakketten in orde gemaakt voor de winnaars van mijn prijsvraag. Eerder heb ik hier echt nog geen tijd voor gehad en dat terwijl ik iets inpakken toch zo leuk vind.

Niet alleen inpakken is leuk, uitpakken is dat ook en dat heb ik de afgelopen tijd maar liefst twee maal mogen doen. Alweer heel lang geleden heb ik van Wonen en Tuinieren met Musje een geweldig pakket met weckpotten mogen ontvangen. De weckpotten zijn natuurlijk leuk maar ook de verpakking was echt geweldig!!! Op zijn Musjes ga ik nu weckpotten sparen.

Op dit moment heb ik een mooie verzameling schelpen in twee van hen gedaan maar met deze potten kan ik nog alle kanten uit en ze zullen dan zeker nog vaker op mijn blog verschijnen!

Maar ook Yolanda van Kom Achterom heeft me heel erg verwend. Een grote schaal met koekjes, koekjes die ook nog eens niet slecht zijn voor de lijn, wat wil je nog meer!!! De schaal heeft een mooi plekje in mijn servieskast gekregen terwijl de koekjes mijn oma’s theekastje sieren.

Lieve meiden heel erg bedankt voor jullie mooie cadeaus, dit heeft me diep geraakt om zoiets moois van jullie te mogen ontvangen.

Morgen heb ik mijn zussen met aanhang en mijn schoonouders uitgenodigd voor een verwendagje in de Efteling, hopelijk werkt het weer een beetje mee, aan mijn proviand zal het in ieder geval niet liggen….

De wonderlijke blogwereld.

2011-08-05T09:37:00.001+02:00

Mijn familie maakt er soms wel een grapjes over, grapjes over mijn hobby: bloggen. Ik ben iemand die dan ergens helemaal voor kan gaan, dompel er me helemaal in onder. Nooit gedacht dat de virtuele wereld mij zo bezig houden. Inspiratie voor een nieuwe post, het bekijken van post van anderen maar ook de reacties, zowel het geven als ontvangen. Die reacties het blijft toch iets raars. Zo bijzonder dat vreemden de tijd nemen om een reactie bij je achter te laten. Soms merk je uit ontvangen reacties dat iets anders is overgekomen dan je bedoeld hebt. Ontvangen reacties van blogsters met een sfeer waar je dan zelf minder mee hebt maar ook het tegenovergestelde. Soms kom ik een mooi blog tegen waar ik mezelf dan helemaal ik kan vinden maar de eigenaar vind mijn blog dan helemaal niets. Nooit eens een berichtje terug terwijl mijn gevoel dan zo veel overeenkomsten ziet, maar dat houd mij gelukkig niet tegen. Reacties met de vraag: “Laat je ook eens een reactie bij mij achter?” Wie vraagt wordt overgeslagen maar toch neem ik er dan een kijkje. Vreemden zeg ik maar eigenlijk voelt het helemaal niet als vreemden, terwijl ik alleen Bep van Natuurlijk Groen en Doen, tijdens een fair, Sonja van Country at Home, in haar winkel en Ilse van Tuttemerull in het echt ontmoet heb. Ilse die zoveel meegemaakt heeft dat ik bij haar mijn hart durfde uit te storten, die ik zomaar geheimen toevertrouwde, terwijl ik dat toch heel erg lastig vind. Sommigen voelen echt als vriendinnen zoals Ingrid van Home & Lifestyle die altijd een persoonlijke reactie achterlaat op mijn posten. Posten met foto’s waar ik echt helemaal in katzwijn voor val. De meesten van jullie weten wel wie dat zijn. Soms kom ik gewoon een keertje extra langs, voel me bijna een stalker. Wees niet bevreesd, ik zal jullie verder niet lastig vallen.

Soms speelt er wel eens de gedachte door mijn hoofd om iets leuks te organiseren om de vele blogdames in real life te ontmoeten maar daar heb ik ook al bij Ilse veel nare dingen over gelezen. Toch maar niet dus want dan wordt het wel allemaal echt en geen mooie droomwereld meer. Ik droom graag verder.

Tijdens onze afgelopen vakantie merkte ik toch wel dan ik gewoon verslaafd ben geraakt aan het bloggen, maar niet alleen het bloggen, de hele social media. Weinig bereik gehad op de boot en als er dan ergens wel bereik was had mijn familie het nakijken. Blogspot.com maar ook Hyves, Facebook en Twitter werden naarstig afgespeurd naar de laatste nieuwtjes. En als ik dan ook nog blogdames op andere social media tegenkom lijkt het wel of ik helemaal bij ben.

Lieve meiden (ja heren hebben op de een of andere manier deze verslaving niet) dank jullie wel dat jullie er zijn. Jullie voegen iets toen in mijn leven.

We did it!

2011-07-22T21:27:00.005+02:00

We just arrived at Ramsgate.

Vorig jaar hield ik mijn vakantie angstvallig stil. Te veel was inmiddels bekend via mijn blog en om dan ook mijn vakantie te melden leek me niet zo slim. Dit jaar kan ik echter gewoon vertellen dat ik op vakantie ben omdat mijn oudste dochter niet meer met ons meegaat. Zij gaat later samen met haar vriend naar Turkije. Wel zo handig voor de zorg van onze paarden en poezen. Zo is er altijd iemand thuis.

Net als vorig jaar zijn wij met onze zeilboot op vakantie. Vorig jaar maakten we Zeeland onveilig. Dit jaar waren er andere plannen. Best wilde plannen, de oversteek naar Engeland. En daar zijn we nu dus aangekomen. Morgen vervolgen wij onze tocht naar Londen. Helaas heb ik niet overal goede internetverbinding maar mocht ik wel verbinding hebben dan horen jullie van me.

Via mijn iPad lukt het me wel om jullie posten zo af en toe te bekijken maar reageren lukt via Flipboard niet.

Mrs. Perfect?

2011-07-13T09:11:00.000+02:00

Misschien een goede dag vandaag, mag toch ook wel eens….

Ik rook niet, drink geen alcohol en eet geen geraffineerde suikers en chocolade. Wel houd ik me aan 2x brood, 2x zuivel, 2x fruit en een gezonde avondmaaltijd per dag. Na de zorg voor mijn kinderen en een ondersteunende echtgenoot voor mijn man zijn, heeft mijn werk een hoge prioriteit. Sporten (op mijn niveau) doe ik drie keer in de week en daarnaast probeer ik ook echt af en toe rust te nemen.

Een goede schoondochter ben ik dan niet maar dat is helaas zo ontstaan de afgelopen jaren en daar kan ik niets aan veranderen, heb ik dan ook vrede mee. Als kleindochter kan het wel iets beter maar wegens tijdgebrek zit er op dit moment meer niet in. Ik heb een goede band met mijn zussen, echt een hechte familieband. De rest van de familie heeft het in moeilijke tijden laten afweten en achteraf gezien is dit maar fijn ook want eigenlijk heb ik daar toch geen tijd voor over.

Ja ik heb inderdaad en goede dag vandaag, kan morgen weer anders zijn maar deze dag pluk ik!

En het antwoord is:

2011-07-12T11:29:00.001+02:00

Lekker eigenwijs schreef ik vorige week een prijsvraag uit. Welke bloem is dit? Maar liefst 31 reacties heb ik hierop gekregen met 12 keer het juiste antwoord. Afgelopen woensdag stonden in Blogland bloemen staan weer in de picture. Zet ik deze dinsdag lekker in het teken van een bloemetje!

Het was de bloem van een aardappelplant. Vanaf een afstand zag het er leuk uit bij ons in de straat, grote velden met witte bloementjes. Dichterbij gekomen vond ik het echt maar een lelijk bloempje maar toen had ik deze prijsvraag in gedachten en daar ben ik dan niet meer van af te brengen.

Sandra van Het Hoogerhuys had als eerste het juiste antwoord Mail me je adres en er komt iets leuks jouw kant op.

Voor de eerste drie dames met het juiste antwoord die me ook hun adres mailen heb ik ook nog een aardigheidje klaarliggen.

Ik merk dat ik de laatste tijd minder aan bloggen toekom, de meiden thuis in combinatie met mijn werk vreet tijd en ja dat is dat het gene wat erbij inschiet, sorry.

Klein berichtje...

2011-07-06T20:01:00.004+02:00

Even een teken van leven. Heel druk met andere zaken en dan vliegt de tijd voort. Afgelopen donderdag een diploma-uitreiking van maar liefst 3 ½ uur van mijn oudste dochter. Na afloop zijn we met zijn allen uit eten geweest. Wat niemand, inclusief mezelf niet, nog voor mogelijk had gehouden, hebben haar (biologische) vader en ik dit samen meegemaakt. Na 18 jaar kunnen we elkaar eindelijk weer verdragen. Een mooi moment voor mijn dochter. Naast een diploma met een super cijferlijst, een inschrijving op de zo gewenste vervolgschool ook nog dit.

Het weekend hebben wij op onze boot doorgebracht. Voor het eerst de zee op. Windkracht 5 en golven van anderhalve meter hoogte getrotseerd met alleen een mega bloeduitstorting op mijn been als resultaat. Helaas hebben we onze plannen iets moeten aanpassen maar dit gaan we zeker vaker doen.

Verder druk met mijn werk, voor de vakantie valt er nog het nodige voor te bereiden en af te sluiten.

In de tussentijd genieten we van onze kleine Pip, wat is ze ondeugend!!!

Hopelijk binnenkort weer even tijd om bij te lezen, veel te zonde om alle mooie posten zomaar voorbij te laten gaan.

Prijsvraag

2011-06-29T06:00:00.000+02:00

Ik zou ik niet zijn om mijn eigen draai te geven aan
Bloemen op Woensdag. Mijn bijdrage is deze prijsvraag: Welke bloem is dit?

En dan niet dat ie niet mooi is, ook bloemen zijn wel eens niet mooi. En om een klein tipje van de sluier op te lichten; het is wel een nuttig bloempje.

Onder de goede inzendingen zal ik iets leuks verloten. Wat, dat blijft nog even een verrassing!

Het vervolg

2011-06-28T09:41:00.001+02:00

Jasmijn wil je eens even dat pakje van gisteravond naar beneden halen. Na een hoop gesputter haalt ze het pakje. Ik laat haar hardop voorlezen wat er op staat. Na gemopper doet ze ook dit. Maar het is uiteraard niet leuk om hardop voor te lezen: “Van roken ga je dood en van roken krijg je kanker.” Ik vertel haar mijn verbazing. Een opa en oma verloren aan kanker, het gemis van hen geeft nog elke dag verdriet en dan zelf het met je eigen leven niet zo nauw nemen. Ik begrijp het niet, echt niet, kan er eigenlijk niets van zeggen. Zelf veel gerookt tot aan mijn zwangerschappen. Tijdens het doen van de zwangerschapstest waarvan de uislag 5 minuten op zich liet wachten een sigaret gerookt, wat ook 5 minuten duurde. Kijken naar de uitslag van de test en constateren dat dit dus de laatste was…Papa is op zijn 15e begonnen en nu net op zijn 45e gestopt. Wat een commentaar had ze regelmatig op hem, hij stonk, zag grijs….Nee iets ervan zeggen kan ik niet, maar ik blijf me wel verbazen dat juist zij begonnen is. En deze verbazing heb ik met haar gedeeld.

Of ik het goed gedaan heb, ik weet het niet, ze was wel op de rand van tranen, hopelijk heb ik haar wel aan het denken gezet en zal ze het restant uit het pakje niet oproken. De tijd zal het leren….

Daarna nog even langs de buren. Jasmijn “zit” in een andere groep en heeft geen contacten op internet met de “anderen” , maar een beetje belangstelling leek ons toch wel op zijn plaats. Iedereen hier in de straat (9 huizen in een weg van 1 kilometer lengte) leeft erg op zichzelf. Uiteraard weten we wel van elkaar wie waar woont en zeggen gedag en zo maar daar houd het verder mee op. Met de buurjongen gaat het lichamelijk boven verbazing goed maar alles zal natuurlijk wel een plekje moeten krijgen. Voor alle duidelijk wil ik nog zeggen dat aan het begin van dit alles het woord Homo lag, dit heb ik gezien jullie reacties in mijn vorige post niet helemaal duidelijk gesteld. De buurjongen heeft een vriendin. Toevallig sinds gisteravond begrepen dat Homo misschien wel “gewoon” als scheldwoord wordt gebruik. Het zoontje van mijn vriendin is ook om “deze reden” in elkaar geslagen. Zeggen ze toch altijd dat alles in de grote stad gebeurd, hier op ons eiland kunnen ze er ook aardig wat van….

Wil ik jullie tot slot nog even voorstellen aan onze nieuwe huisgenoot Pip

… en ontdeugend dat ze is. (special voor Inka: “Ze bleef zelf zitten, echt waar!)

Was het leuk? En dan komt er toch een verhaal….

2011-06-24T08:04:00.000+02:00

Goh, ik ben weer eens moe wakker geworden vanmorgen maar het verbaasd mij niets. De halve nacht beneden gezeten met jongste. Zij was gisteravond (de eerste dag van haar vakantie) samen met vriendinnen naar een examenfeestje. Thema Hippie, leuk, gezellig, denk je dan. Maar het eindigde alles behalve gezellig, onze buurjongen is daar in elkaar geslagen omdat ze denken dat hij homo was of is of zo…Ze zijn blijkbaar niet de doelgroep van GTST, anders hadden ze vast wel geweten wat de consequenties zouden zijn, of niet misschien toch te dom daar voor. Omstanders hadden de politie gebeld maar deze wilde niet komen, ook de ambulance weigerde te komen zodat een vader deze jongen naar het ziekenhuis heeft gebracht. Hoe het nu met hem is, weet ik niet. De politie had het waarschijnlijk te druk met bonnen uitschrijven voor het niet stoppen voor een stopbord a raison van Euro 150,- op een lege weg. Heb ik alle begrip voor hoor, als je toch niets te doen hebt. Jullie niet goh… En waarom zou de ambulance toch komen als transport ook zelf geregeld kan worden, niet? Scheelt weer in de kosten.

Gelukkig werd mijn dochter en haar vriendin door een moeder daar uit de staat compleet overstuur thuisgebracht. Vandaag maar een bloemetje regelen voor haar.

Eenmaal thuis moest alles natuurlijk uit in den treuren besproken worden en dat begrijp ik nu dus ook echt, maar ja wel de halve nacht opgezeten en dan valt het nu niet mee. Maar dat was nog niet alles. Ze was haar fietssleutel en telefoon kwijt, complete tas werd omgegooid en wat viel daar uit; een pakje sigaretten met aansteker, ja je leest het goed, ze is 14, mensen, 14! De dames liggen nu nog te slapen en dat laat ik maar even zo, maar straks, ik lust haar rauw!!!!

Weer een klaagblog, weer geen foto, kan het ook nog steeds even niet opbrengen om ergens reacties achter te laten, sorry. Bijna weekend misschien rust ik een beetje uit?

Klaagbrief

2011-06-22T07:24:00.000+02:00

Niks geen bloemetje op woensdag vandaag voor mij. Mijn hoofd staat helemaal niet naar bloemen, ik heb meer zin om lekker even te klagen. Geen zin hier in, even goede vrienden, klik dan deze post maar gelijk weer weg want het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn en het even van je af schrijven helpt soms echt en nu hopelijk ook voor mij. Ik pas gewoon de Floor-methode toe, 3 minuten typen, er verder niet over nadenken en posten. Hopelijk lucht het op. Nogmaals je bent gewaarschuwd!

Manlief zit inmiddels al maanden oververmoeid thuis, doet gewoon weinig tot niets extra’s in het huishouden en daar word IK dan dus moe van. Kom ik gisteren na een lange dag werken thuis, heeft hij werkelijk het bed nog niet opgemaakt terwijl ik dit ook niet zelf heb kunnen doen want toen ik weg ging lag hij er nog in. De rest van het huis was uiteraard wel tiptop in orde voordat ik weg ging, hou nu eenmaal van een opgeruimd huis maar niets meer van een opgeruimd huis te zien als ik dan thuis kom. Een hoop getetter van iedereen om verhalen aan me kwijt te kunnen, dat is wat ik kan krijgen maar ja ik ben gewoon moe. Noemen ze me ook nog eens chagrijnig, tja….

Examen- en uitslagstress van oudste, Gelukkig is ze sinds maandag geplaatst op de school van haar keuze maar zoals altijd bij ons ging dit weer niet zonder slag of stoot. Hopelijk maakt ze het waar volgend jaar.

Jongste afgelopen week bijgestaan tijdens haar toetsweek, complete hoofdstukken had ze nog niet gezien, dat is dan toch heel hard werken, maar ja wat wil je ook. Haar werkboek leek nog nieuw, terwijl we nu toch echt aan het einde van het schooljaar zitten. En ja dat kost dan tijd, heel veel tijd terwijl ik me nog zo voorgenomen had om tijdens het pinksterweekend lekker in bad te gaan, nou ik ben nog steeds niet geweest. Mevrouw heeft straks lekker 8 weken vakantie om uit te rusten maar moedervakantie bestaat nog steeds niet. Klap op de vuurpijl was toch wel afgelopen weekend. Niemand die hier iets aan kon doen, begrijp ik ook heus wel maar ik was al zo moe. Jongste ging met complete vriendinnenclub naar Concert at Sea, Pfff wat een voorbereiding heb je, maar ja je hebt wat voor je meisje over natuurlijk En dan wordt het afgelast, kunnen we de hele boel weer inpakken en opruimen. Mijn opnieuw geplande weekendje rust viel in het water.

Een hoop gezeur en gezanik van beide meiden over het herplaatsen van onze pony’s. ze hebben er allebei geen tijd meer voor en volgend jaar al helemaal niet want dan doen ze allebei examen (tegelijk ja, ik denk hier nog maar niet eens over na…) maar niets is goed genoeg en dan willen ze ook nog de hoofdprijs vangen terwijl ik toch echt alleen naar een goed plekje op zoek ben en zelfs dat valt al niet mee.

Floor, ik red het niet in drie minuten maar even klagen, het lucht op!

YES!!!

2011-06-16T15:39:00.000+02:00

Niets geen mooie foto vandaag, dat is in het geheel niet belangrijk. Bodine is geslaagd!!! Lieverd ondanks alles dus toch, ze krijgen je er niet onder, niemand niet!!!

Je bent een kanjer!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Bramen

2011-06-15T06:00:00.000+02:00

Weer eens iets anders, in de wei tegenover ons huis maar eens een bosje bloemen geplukt. Nou ja geplukt, geknipt met stevige leren handschoenen aan. Van een wei is namelijk weinig meer over, het lijkt eerder op een hof. Een hof vol met bramen. Wat zullen we smullen in het najaar, maar nu eerst even genieten van deze schattige bloementjes!

Mijn bijdrage aan Bloemen op Woensdag.

Dreaming of….

2011-06-13T09:56:00.003+02:00

Zeeën van tijd, familie-etentje in de tuin op een heerlijke zomeravond aan een smetteloos gedekte tafel. Kaarsjes aan, bloementje erbij, heerlijke geuren uit de tuin, waar geen onkruidje in de bekennen is. Sla vers geplukt uit de moestuin met speciaal uitgezochte kruiden, geplukt uit de kruidentuin met biologisch tomaatje erin….

De saus heeft uren staan pruttelen op het fornuis, de pasta zelfgemaakt…..

En wat is het geworden? Een lekkere pasta met kant en klare saus en een salade uit een doosje van AH met alle ingrediënten er al in. Lekker makkelijk, ook lekker en nog smakelijk ook! Maar die tafel, die was mooi gedekt, je hoeft tenslotte niet overal concessies op te doen.

Mijn eerste New Dawn roos.

2011-06-10T06:00:00.001+02:00

Een nieuwe challenge van Renny.

Just remember in the winter
far beneath the bitter snow
lies the seed
that with the sun’s love
in the spring
becomes the rose

~Bette Midler ~ The Rose

Wat teksten al niet met me doen…

2011-06-08T06:00:00.000+02:00

Zoals de dames die me ook op Twitter volgen inmiddels wel weten, ben ik gek op teksten. Leuke spreuken die je zomaar ergens tegenkomt, waar je even over nadenkt of soms zelfs tot actie aanzetten. En sinds deze winter ben ik ook gek op mijn naaimachine. Deze twee samengevoegd levert dan het volgende resultaat op:

Vandaag alles behalve een woordeloze woensdag dus!

Jo-Ann en Teun

2011-06-04T10:16:00.003+02:00

Wij zijn op zoek naar een goed nieuw fijn thuis voor onze:

Donkerbruine New Forest merrie Jo-Ann (grote D-pony) uit 1994 en
kleine zwarte Shetland ruin Teun uit 2006

Een goed plekje voor hen samen vinden wij heel erg belangrijk

Jo-Ann heeft tot 2 jaar geleden in de les gereden. Zij heeft ook wedstrijd gereden tot de L1. Dit hebben zij zelf echter niet gedaan omdat mijn meiden meer van een buitenrit houden. Beiden hebben geen stalgebreken, zijn verkeersmak en zeer kindvriendelijk. Teun wordt bereden zonder zadel en geniet hier erg van. We bieden hen compleet met alle toebehoren aan. Wel willen de meiden graag komen kijken waar ze terecht komen.

Voor 1 keertje mijn blog maar even misbruiken. Sorry dames!

Something Old, something Blue.

2011-06-02T08:06:00.004+02:00

Een challenge van Renny van Bizzy at Home. Renny riep ons, blogdames, op een foto te maken met het thema Something Old, something Blue.

Mijn zusje is een paar weken geleden geopereerd, zondags voelde zij zich nog niet fit genoeg om iets te gaan doen maar wilde er wel graag opuit. Een ritje met mijn cabrio langs de duinen was een leuke optie. Op ons gemakje toerden we rond op ons eilandje. Niet iets wat ik anders ook zou doen maar spijt heb ik zeker niet gehad. Wat hebben we toch een mooie natuur vlakbij ons huis. Zeker nu alles in bloeit komt, de mooiste kleuren trokken aan ons voorbij. Rode klaprozen, witte margrieten, gele boterbloemen maar ook blauwe korenbloemen. Een fototoestel had ik helaas niet bij. En deze blauwe korenbloemen had ik nu net nodig, een bosje in een oud conservenblikje; mijn deelname aan haar challenge.

Nu moest ik pas een echte challenge aangaan. Een challenge met mijn man. Ik moest en zou terug naar die bloemen om een leuke foto te maken. Op weg naar onze boot komen we een aardig eind in de buurt maar hij snapt toch echt de clou niet om een eind om te rijden voor een fotootje. Maar zoals het een echte man betaamt trok hij toch echt aan het kortste eind en heb ik mijn foto kunnen maken naar inspiratie van een foto uit mijn nieuwe boek Sanselig Sommer.

Bloemetje op woensdag

2011-06-01T19:29:00.007+02:00

Voor het eerst een post via mobiel internet. Als blogverslaafde moest dat er natuurlijk een keer van komen. Hoe alles precies werkt weet ik niet maar dit is in ieder geval gelukt.

Zin in meer bloemen? Neem een kijkje bij Veronique

Geen reactie, een vinkje weghalen en een cadeautje winnen…

2011-05-29T11:07:00.000+02:00

De lol was er voor mij wel een beetje af. Juist de reacties vind ik zo leuk van het bloggen en dat lukte me dus al heel erg lang niet meer. Maar de blogdames zijn niet voor één gat te vangen en hebben het probleem gelukkig zelf kunnen oplossen. En zoals zo vaak zit het in een vinkje. Bij het inloggen het vinkje van ingelogd blijven uitzetten en voilà het lukt weer om reacties te geven. Om het extra aantrekkelijk te maken om dit even uit te proberen vraag ik jullie een reactie op deze post achter te laten. Onder alle reacties zal ik een exemplaar van het Duitse magazine Wohnen & Garten van juni verloten.

Genietmomentje

2011-05-20T17:33:00.001+02:00

Tot nog toe had ik totaal geen inspiratie om een blog te schrijven over mijn ultieme genietmomentje op verzoek van Renny. Aangezien ik graag aan haar verzoek gehoor wil geven, omdat het een fantastisch lieve blogster is, bleef het genietmomentje wel door mijn hoofd spoken. Ik geniet van zoveel dingen; mijn gezin, mijn huis, de tuin die weer ontwaakt uit zijn winterslaap, een lief kaartje van mijn zussen als het een beetje tegenzit maar ook een onverwachts mailtje of telefoontje van iemand die ik al lang niet gesproken heb maar wel een speciaal plekje in mijn hart heeft. Genietmomentjes genoeg dus maar hoe maak ik daar een leuke foto van? En dan gebeurd er vandaag iets waarvan ik dan weer extra geniet; een reactie van Mira (Mirjana) van Belle Blanc op mijn post over haar boek. Ik geniet van bloggen, van het maken van een post met foto’s maar toch ook van alle lieve reacties dit maakt blogwereld toch zo bijzonder. Nu heb ik nog steeds geen genietfoto maar een genietmomentje dus echt wel! En de foto komt gewoon uit de oude doos, omdat een post zonder foto wel erg kaal is…

Belle Blanc - Aus Liebe zu Weiß

2011-05-19T08:17:00.011+02:00

Bij toeval kwam ik terecht op het blog Belle Blanc van Mirjana Schnepf en ik was verliefd. Verliefd op de geweldige foto’s en sfeer. Ik viel met mijn neus in de boter want Mirjana had samen met Bianca Aurich van het blog White Living een boek uitgebracht. Ik heb het boek direct besteld. Niet veel later was het boek gewoon in Nederland te bestellen maar ik had het al. En nog steeds ben ik verliefd, er gaat geen dag voorbij dat ik niet een blik op de blogs van beide dames werp of het boek er weer even bijpak. De ondertitel van het boek is: Aus Liebe zu Weiß en mijn nieuwe lievelingskleur was daar. Niets geen roze, blauw en zwart meer. Ik moet zelfs opbiechten dat ik voor het eerst in 6 jaar een wit kledingstuk gekocht heb. Ja ik heb het echt te pakken. Met al deze inspiratie ben ik thuis nu aan de slag!

Een bloemetje op woensdag

2011-05-18T06:00:00.006+02:00

Zin in meer bloemen? Neem een kijkje bij Veronique

Pip

2011-05-17T08:33:00.002+02:00

Over ongeveer 3 weken verwelkomen wij Pip in ons gezin. Eindelijk weer eens een uitbreiding van ons gezin dat de afgelopen periode steeds kleiner is geworden. Maar niet alleen wij kijken uit naar haar komst ook onze kater Hansje kijkt erg uit naar een nieuw speelkameraadje nadat zijn moeder Noa inmiddels al weer heel wat weekjes geleden doodgereden is.

Moederdag

2011-05-08T09:03:00.001+02:00

Moederdag, en jawel ik ben weer aan het overpeinzen. Wanneer ben je moeder? Ben je moeder wanneer je een kind hebt gekregen? Of ben je pas moeder als je jezelf met hart een ziel inzet voor je kinderen? Beiden zijn denk ik waar maar ik hoop de tweede moeder te zijn. Mijn best doe ik in ieder geval maar het is aan mijn meiden om antwoord te geven op deze vraag. Of moet de vraag soms zijn: Wanneer ben je een goede moeder? Je ziet het al, ik kom er niet uit. Wel weet ik dat mijn meiden alle twee vannacht thuis geslapen hebben (en op dit moment nog steeds slapen) om er vandaag een echte Moederdag van te maken! Ik ben een bevoorrechte moeder!!!

Het zonnetje schijnt nog steeds...

2011-05-03T06:00:00.000+02:00

Wat heb ik het koud gehad afgelopen winter, misschien dat het aan mijn operatie gelegen heeft, wellicht deed de verwarming het niet best of was het nog iets anders…ik weet het niet. Wat ik wel weet dat ik nu al heel erg lang geniet van de heerlijke zon, zon die ervoor zorgt dat ik geen kou meer voel. En ook al zijn de temperaturen af en toe wat lager, de zonnestralen fleuren mij op! Ik krijg er echt meer energie van en dat is te merken. Al drie hoekjes in de tuin heb ik gezellig gemaakt maar nu was de bank in onze voortuin aan de beurt. Deze keer geen Crea by Claudia activiteiten, alles gewoon in de winkel gekocht en ook een beetje uit de oude doos, met als resultaat een heerlijk plekje voor een kopje thee, waar ik dan nog warmer van wordt!

Keukenhoekje

2011-05-02T11:55:00.002+02:00

Buiten voor onze keuken ben ik bezig geweest met van alles en nog wat. Zelf kussentjes genaaid, nieuwe kussens gekocht, in de polder fluitenkruid geplukt, nieuw tafelkleedje gemaakt en dat in combinatie met onze tuinbank, stoeltjes en tafeltje levert een gezellig nieuw hoekje op, heerlijk in mijn favoriete tint van het moment: Wit!

De Flow van het leven.

2011-04-25T09:39:00.000+02:00

Mijn leven staat nooit stil, nooit eens dat rustig kabbelende beekje waar zo soms zo naar verlang. Natuurlijk weet ik ook wel dat dit bij anderen ook zo is maar krijg stilletjes aan toch een beetje het idee dat bij de een of de ander er wel verschil is. De laatste jaren heb ik het leed van een ander ook wel beter naast me neer kunnen leggen, niet uit egoïstische redenen maar puur omdat ik al genoeg aan mij zelf heb.

Vandaag zouden mijn ouders hun 42e huwelijksdag gevierd mogen hebben. Ik hoop dat zij dit hierboven nu samen doen, wij kunnen er dan wel niet bij zijn, het huwelijk gaat uiteindelijk om de liefde tussen twee mensen. Liefde die er tussen hen zeker was, echte liefde….wat anderen daar ook van mochten denken….

Bodine

2011-04-22T07:00:00.001+02:00

Vandaag is het dan zover. Mijn oudste wordt achttien jaar. Mijn gedachten gaan uiteraard terug naar achttien jaar geleden, twee weken te vroeg en toch acht pond. Samen op pad door het leven met mooie maar helaas ook moeilijke momenten. Wat ben ik er trots op om al achttien jaar jouw moeder te mogen zijn. Je bent een kanjer!!!

Achttien jaar mijn taak zit erop, of toch nog niet?

Pasen 2011

2011-04-20T19:01:00.002+02:00

Het is niet veel dit jaar maar toch iets paassfeer in huis gebracht...

Gewoon mooi!

2011-04-18T10:56:00.002+02:00

Woorden zijn overbodig!!!

2011-04-08T06:00:00.000+02:00

Vandaag met mijn zus op pad.

Een hoekje in de tuin

2011-04-04T18:54:00.003+02:00

Vandaag is het er dan eindelijk van gekomen. Een hoekje in de tuin is klaar voor het nieuwe tuinseizoen. Voor het knutselen van een hart van snoeiafval was de picknick tafel van achter naar voor verhuisd en dit nieuwe plekje bevalt me wel. Voorlopig mag de tafel hier nog wel even blijven staan. Afgelopen winter had waarschijnlijk een poes de kussens gebruikt als lekker plekje. Deze gebruikssporen zijn na de wasmachine een eind verwijderd maar helaas niet helemaal. Volgende winter misschien maar eens de kussens binnenhalen. Een mooi voornemen wat ik waarschijnlijk in oktober toch weer vergeten ben.

Gelukkig had ik nog iets tijd over en heb ik nog een klein hoekje onderhanden kunnen nemen. Spontaan kwam het in me op dat ik graag witte kussentjes op de stoeltjes wilde hebben. Terstond achter de naaimachine gekropen en zie hier het resultaat!

Receptenbox

2011-03-30T06:00:00.001+02:00

In de Libelle van vorige week stond een leuke receptenbox om zelf te maken. Handig om al je favoriete recepten bij elkaar in te verzamelen. De box is te koop bij de Xenos voor Euro 3,- en de tabbladen zijn via de site van Libelle te downloaden. Een leuk, makkelijk en handig doe het zelf cadeautje om low budget te maken. Wat wil je nog meer?

Nu roept dit natuurlijk wel nog een klusje op me af. Spitten door alle tijdschriften op zoek naar recepten om zo mijn box snel te vullen!

Dank je wel lieve Ilse

2011-03-29T06:00:00.000+02:00

Dit was mijn reactie aan Ilse nadat ik de door mij gewonnen give-away van haar uitpakte:

Ik ben er dus echt helemaal stil van. Perplex gewoon. Meid dat is toch geen give-away meer. Jeetjemina zeg. Wat ben ik hier blij mee, wow. Eerst zie ik die kaart, denk nog oh wat een schattige dame maar er ging totaal nog geen belletje bij me rinkelen met een groot dik zacht pak in mijn handen. En toen maakte ik het open en dat zie ik zo’n mooi kussen van Zusss. Echt geweldig. Ik vind Zusss toch zo’n leuk merk, zeker met die filosofie erachter, misschien wel omdat wij ook met drie zussen thuis waren.

Lieve Ilse je bent echt een schat maar je hebt het natuurlijk wel veel te gek gemaakt. Ik heb een mooi plaatsje voor haar gevonden, ze past hier echt en dan zie je waar ze terecht gekomen is.

Deze zijn voor jou, extra speciaal omdat ze uit de tuin van mijn moeder komen.

Tassentik

2011-03-28T12:22:00.003+02:00

Zoveel te doen in te weinig tijd en dan wordt er ook nog een uurtje afgepikt….

Maar je hebt het zo druk als je jezelf maakt natuurlijk. Nu kan ik terugkijken op een druk weekend. Heel veel gedaan, maar liefst drie tassen gemaakt. En ja dan heb je het druk. Nu maar snel aan de slag met alle andere zaken die zijn blijven liggen in alle drukte.

Tas 1 van tafelzeil met een leuke voering!

Tas 2 van geplastificeerd katoen, compleet met etuitje!

Tas 3 van Hoooked Zpaghetti, gehaakt tijdens het open huis van mijn moeder’s (nog steeds) te koop staande villa!

Margarita

2011-03-21T06:00:00.000+01:00

Nee mijn computer is niet op hol geslagen, ik heb in de afgelopen periode maar liefst driemaal deze award mogen ontvangen. Een award speciaal om nieuwe blogsters in het zonnetje te zetten. Nu ben ik natuurlijk niet nieuw hier maar mijn nieuwe blog is dat uiteraard wel. Dank je wel Ingrid,
Jolanda en
Brigitte voor deze eer. Nu heb ik al bij heel wat dames deze award voorbij zien komen, voor mij des te moeilijker om nog iemand uit te kiezen. Gelukkig heb ik even de tijd gehad om hierover na te denken en ik wil al deze awards aan Margarita , van ♥Stipje♥ geven. Margarita attendeert ons zo vaak op een nieuw blog dat ik hoop dat alle awards via haar op de goede plaats terechtkomen.

Margarita, speciaal voor jou de spelregels nog even op een rijtje:

1. Als je deze award krijgt maak je een verwijzing naar het blog of de persoon die je deze award gaf.
2. Geef vervolgens de award door aan 3 tot 5 van je favoriete blogs en maak in je bericht een koppeling naar deze blogs.
3. Laat een berichtje achter op deze blogs en vertel hen dat ze de award gewonnen hebben.
4. Het is vooral de bedoeling dat er aandacht wordt gegeven aan beginnende of nog niet zo'n bekende blogs.

Ik hoop dat je hier iets mee kunt maar voel je niet bezwaard om deze awards niet in ontvangst te nemen hoor!

Bofkont

2011-03-17T06:00:00.000+01:00

Ik was een echte bofkont eerder dit jaar. Bij Michaja heb ik haar Give-Away gewonnen. Deze bestond uit een Frans magazine, hoe kan het ook anders en een door haarzelf gemaakte envelop. De Marie Claire Maison was een zomer-editie, heerlijk om nu inspiratie op te doen maar ook van de envelop kreeg ik genoeg inspiratie. Zoveel zelfs dat ik hoop dat het me gaat lukken om er zelf ook eentje te gaan maken. Laat ik niet overmoedig worden door al mijn creaties van de laatste tijd maar proberen kan natuurlijk altijd. Mocht het ooit gelukt zijn dan laat ik deze uiteraard hier zien.

Lieve Michaja, dank je wel!!!

foto van Michaja

Druk, druk, druk…

2011-03-15T11:56:00.001+01:00

Ik heb het er maar druk mee gehad de laatste tijd. Eventjes was ik er tussenuit en wat heb ik dan veel gemist. Natuurlijk heb ik geprobeerd om weer bij te lezen maar ik geloof niet dat ik al alles gehad heb. Niet alleen heel veel “oude” volgsters hebben mijn blog weer gevonden ook veel nieuwe dames heb ik voorbij zien komen. Nu probeer ik ook nog om bij alle nieuwe volgers een kijkje op hun blog te gaan nemen en daar gaat veel tijd inzitten. Maar gelukkig weerhoud dit me er niet van, veel te leuk om weer nieuwe blogs te ontdekken. Mocht ik toch iemand overslaan sorry!

Wat doet dit lekkere weer me goed. Ik ben dit jaar gewoon iets te voortvarend van start gegaan. Direct in januari al heb ik me vol op het voorjaar gestort terwijl de winter toen eigenlijk pas net een week begonnen was. En wat duurt het dan lang voordat het echt voorjaar is…

Zelf ook weinig gepost de laatste tijd. Ik heb nog veel goed te maken. Van Michaja ontving een geweldige give-away. De andere blogsters hebben in de afgelopen tijd niet stil gezeten en ik heb maar liefst 3 awards mogen ontvangen. Samen met mijn zus nog heel wat afgeknutseld, maar over dit alles in de komende posten meer.

Vlinder

2011-03-11T07:35:00.005+01:00

Bij Bonnie zag ik dat er zo'n mooie vlinder geland was en wat ben ik blij dat deze vandaag ook bij mij geland is. Kan ik gelijk weer meedoen met het stapelthema van Irma

De uitslag!!!

2011-03-08T06:24:00.021+01:00

Jullie hebben er even op moeten wachten maar dan hier eindelijk de uitslag van mijn deken-give-away.

Het pakket is klaar voorzending maar welk adres moet ik invullen?

Het getrokken lootje is van: Ilse

Omdat ik zo blij met alle reacties en alle genomen moeite voor het plaatsen van een linkje op jullie blogs heb ik besloten om nog drie troostprijsjes weg te geven naar een idee van een door mij ontvangen kadootje van Renny.
Dus mocht ik nog drie lootjes trekken.

De winnaars zijn:

Helena
Mea
Musje

Dank jullie wel voor het meedoen met mijn give-away. Het doel is bereikt want vele oude getrouwen hebben mij opnieuw gevonden! Nogmaals dank!!!

Willen jullie jullie adressen naar mij mailen? Zodra ik alle adressen heb zal ik alles in de postzak stoppen en ter verzending aanbieden.

Terug van weggeweest

2011-03-07T07:38:00.001+01:00

Deze winter duurde me net eventjes iets te lang. Gek werd ik van al die kou. En dan was ik ook nog eens heel erg druk met alle jaarafsluitingen zodat het bloggen er helemaal bij in geschoten is. Gelukkig schijnt nu het zonnetje weer en al is het dan nog steeds koud, het is weer heerlijk om buiten af en toe even een frisse neus te halen en te genieten van het nu toch echt ontluikende voorjaar!

Vanmiddag zal ik me weer eens in blogland gaan begeven want ik wil alle mooie posten die jullie in de afgelopen periode geplaatst hebben lekker gaan lezen zodat ik weer een beetje bij ben. Ook zal ik een winnaar kiezen uit al die overweldigende reactie op mijn look-a-like ladak-deken-give-away.

Brrr...

2011-02-20T11:19:00.002+01:00

Zijn het nu echt de laatste stuiptrekkingen van de winter? Ik heb het koud, brrr.

Paper-roses

2011-02-18T07:00:00.000+01:00

Afgelopen weekend heb ik samen met mijn zus paper-roses van crêpepapier gemaakt. Een heel simpel klusje met een heel mooi resultaat. Je stapelt dakpansgewijs blaadjes van crêpepapier rond de knop en voilà. Jaja stapelen dus ook vandaag hou ik me aan het thema van Irma van Allemaal Kleurtjes!

Mocht je ook aan de slag willen. De steel en knop maak je van elektriciteitsdraad waaraan je aan je aan de bovenkant een ovale lus draait. Deze lus omwikkel je eerst met toiletpapier en daarna met een stukje crêpepapier in de kleur die je wenst. Om deze knop heen stapel je dan de crêpepapieren blaadjes die je eerst iets opgebold hebt. De onderkant van het blaadje lijm je met houtlijm vast. Als laatste omwikkel je het steeltje met groen crêpepapierband.

Give-away

2011-02-16T07:26:00.003+01:00

Afscheid nemen van 213 volgers viel me zwaar maar afscheid nemen van de naam Bo Butiek was erg belangrijk voor me. Een nieuw jaar een nieuwe start. Mijn winkel heeft een mooi plaatsje in mijn verleden gekregen. Inmiddels hebben velen van jullie mijn nieuwe adres alweer gevonden. Om te vieren dat de verhuizing zo voorspoedig verlopen is, ik mis echt helemaal niets, nou ja op mijn volgers na dan, wil ik dit graag vieren met een give-away.

De spelregels zijn simpel, iedere volger maakt een kans op deze fantastische deken.

Ik zou het heel erg leuk vinden als je een linkje op je blog wilt plaatsen want toch zijn er nog bloggers nog niet meeverhuisd en dan weten ze me misschien weer te vinden.

Voor degene die nog niet meeverhuisd zijn, het kan nog gewoon hoor! Aan het einde van deze maand zal ik bekendmaken wil deze geweldige deken thuisgestuurd krijgt.

Liefs Claudia

Deze give-away is inmiddels gesloten.

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

2011-02-14T10:49:00.005+01:00

Voor al mijn lieve blogvriendinnetjes!

Chez moi, Ilse’s Valentine Give-away

2011-02-14T09:45:00.002+01:00

Een complete post opgedragen aan lieve Ilse van Chez Moi. Omdat ik heel erg graag een kansje wil wagen op haar Valentine Give-away. Waarom ik graag wil winnen? Zo maar een cadeautje van iemand krijgen is gewoon leuk. Lief dat iemand moeite voor je doet. En daarom doe ik graag de moeite om me aan haar spelregels te houden. Ilse ik begin met je vragenlijst:

1. Wat is het belangrijkste in je leven buiten je kinderen, man/vrouw en huisdieren?

Mijn laptop, mijn contact met de buitenwereld.

2. Wat is je favoriete tv programma?

Ik kijk niet veel directe televisie, kijk liever series compleet achter elkaar op DVD.

3. Wat is je lievelingskleur?

Wit

4. Omschrijf je stijl, van je huis en van jezelf (kleding en zo).

Mijn huis is landelijk ingericht met veel wit en als tegenhanger draag ik in mijn kleding alleen zwart, zwarte basisstukken met mooie sieraden.

5. Wat zijn je drie plus en je drie minpunten?

+ zorgzaam, doorzetter en trouw.

- lult 5 kwartier in een uur, perfectionistisch en onzeker.

6. Wat vind je belangrijk in een vriendschap?

Het samen zijn/doen/delen van leuke maar ook minder leuke dingen, diepgaande gesprekken maar ook leuke uitstapjes.

7. En als je jezelf met een dier moet vergelijken, welk dier is dat dan?

Een olifant, groot, lomp, dik en een mix van zwart en wit.

8. Hoe heten mijn drie webwinkels?

Tuttemerull, Tutze en Tutze Home.

9. Welk item is je absolute favoriet in een van de drie webwinkels?

Op dit moment staat de zeepjes van Zusss hoog op mijn verlanglijstje.

10. Wat is je favoriete quote/spreuk/gezegde?

Zonder diepe dalen geen hoge bergen hou ik mezelf altijd maar voor om beter te kunnen begrijpen waarom het leven soms best moeilijk is.

Wil je ook een kansje op haar Valentine Give-away wagen een linkje hiernaar staat in mijn sidebar.

En nog een keer een stapeltje...

2011-02-11T07:20:00.000+01:00

Een ook deze vrijdag stapel ik nog een keertje mee met Irma van Allemaal Kleurtjes!

Is het anders?

2011-02-10T08:38:00.003+01:00

Pas geleden kwam ik iemand uit het verre verleden tegen. Diegene was op de hoogte van het feit dat ik mijn beide ouders op jonge leeftijd verloren heb en zij stelde mij de vraag: “Is het nu anders?” Mijn antwoord was nee maar nu ik er dieper over nagedacht heb moet ik hier op terugkomen. Het is inderdaad anders.

Mijn ouders namen een hele prominente plaats in in mijn leven. Eigenlijk deed ik niets wat niet hun goedkeuring kon wegdragen. Niet iets waar ik moeite mee had, het was gewoon zo en ik was er tevreden mee.

Nu, bijna 6 jaar later, merk ik dat ik bepaalde beslissingen heb genomen waarvan ik diep in mijn hart eigenlijk wel zeker weet dat het hun goedkeuring niet zou wegdragen. Eigenlijk ook wel een soort van bevrijding want ik sta zeker achter deze beslissingen, het is goed om los te komen van je ouders al is dat bij mij pas na hun dood gebeurd.

Mooie Spreuk!

2011-02-07T10:53:00.002+01:00

Vaak is er een reden in het verleden waarom iemand het niet zal halen in mijn toekomst. Gelukkig zijn er genoeg die voor altijd een plekje in mijn hart hebben...

Crea by Claudia

2011-02-04T07:11:00.002+01:00

Ik doe op dit moment de nieuwe naam van mijn blog eer aan: Crea by Claudia. Dit is al de derde post op rij met een van mijn creatieve uitspattingen. Woensdag heb ik een krans gemaakt door middel van gestapelde taartrondjes op een strokrans vast te zetten. Nog maar even gewacht met posten van het is vandaag natuurlijk Stapelen op Vrijdag van Irma en na haar succes van vorige week wil ik daar graag weer aan mee doen!

Look-a-like Ladak-deken

2011-02-02T15:02:00.003+01:00

Geïnspireerd door foto’s in verschillende tijdschriften en ook hier in blogland zijn mijn zus en ik samen aan de slag gegaan. Een look-a-like ladak-deken, wat eigenlijk niets anders zeggen wil dan een opgepimpte verhuisdeken.

Een leuk maar lastig klusje maar ik ben blij met het resultaat. Nu ben ik wel een beetje bang dat het oppimpen van simpele verhuisdekens verslavend kan gaan werken want de volgende ligt alweer klaar.

I’ll keep You posted!

Stapelen op vrijdag

2011-01-28T15:23:00.000+01:00

Koekjes en Lange Vingers stapelen, mijn bijdrage op het idee van Irma van de blog allemaal kleurtjes!

Wordt moederschap mooier met de jaren?

2011-01-24T08:37:00.001+01:00

Toen ik destijds zwanger en op bezoek bij een moeder van de zwangerschapsgym was, schok ik me rot. Haar eerste kind, een peuter van 3, wat een ettertje was dat zeg. Hij haalde alles overhoop, liep te schreeuwen en dreinen. Dit vond ik niet leuk….., dit wilde ik niet. Help is was 6 maanden zwanger…., er was geen weg meer terug.

Tijdens een wandeling met mijn babydochtertje in de wagen kwam ik onderweg ruziënde schoolkinderen tegen. Ze maakten ruzie, schopten en sloegen elkaar. Help een schoolkind daar leek me niets aan. Maar een baby groeit nu eenmaal en wordt vanzelf een schoolkind.

Mijn dochtertje groeide uit tot een lieve peuter. En leuk dat ze was. Deze periode vond ik nog leuker als de babytijd. En ze groeide en ze groeide. Uiteindelijk werd ze een schoolmeisje. Net als de eerste keer dacht ik dat deze periode zou gaan tegenvallen. Maar ook nu gold dat het de leukste periode was die ik tot nog toe met haar mocht meemaken. Heerlijk zo’n meisje met haar eigen willetje, wensen en ideetjes. En als je het even zat was, dan was er altijd weer het moment dat ze weer naar school ging. Even rust.

Ze werd groter en de middelbare school kwam in aantocht. Tijdens de eerste informatiedag voor ouders constateerde ik dat zo’n slungelige tiener toch echt niet leuk was. Helaas deze periode ging dan nu toch echt niet leuk worden, hier moest ik dan toch echt even doorheen.

De zomervakantie was afgelopen en ik moest eraan geloven. Mijn (tot nu toe leuke) dochter vertrok op de fiets samen met haar vriendinnen naar de grote nieuwe school. Even wennen maar zij had al snel haar draai gevonden. Wat werd zij groot. Wat was het nu gezellig thuis. Hoe langer ik moeder was hoe leuker het werd. Dit was toch wel de meest bijzondere tijd om met haar mee te maken.

De schrik sloeg mij om het hart op het moment dat het regende en er een beroep op mij werd gedaan om haar met de auto naar school te brengen. Tot mijn ontsteltenis zag ik daar kinderen op school……PUBERS!!!

Wordt het moederschap toch echt alleen maar mooier met de jaren? Leuker ik weet het niet, maar moeilijker dat wel!

Wanneer komt het moment dat je ze ook echt los kunt laten. De toekomst zal het me leren.

Conclusie: Het blijft leuk ook al is het nu een stuk moeilijker dan gedacht. Ik ben er trots op de moeder van mijn twee meiden te zijn.

Kopje thee?

2011-01-22T10:30:00.000+01:00

Van mijn oma heb ik een schattig theesetje voor mijn verjaardag gekregen. Ik ben gek op thee en dan ook weer eens iets anders op mijn tafel, twee vliegen in één klap. Heerlijk om af en toe te veranderen. Nu iets kleins maar ik voel gewoon dat er binnenkort weer iets groters op stapel staat.

2011-01-17T08:20:00.000+01:00

Waar veel licht is, valt ook diepe schaduw.

Johann Wolfgang von Goethe

Verjaardag

2011-01-06T07:22:00.000+01:00

Zoals een paar oplettende volgsters oudjaardag al concludeerden. Ja Ingrid en Jolanda het was waar, oudejaarsdag werd ik 40 jaar. Knap lastig om op een dergelijke dag jarig te zijn maar deze keer wilde ik het toch niet onopgemerkt voorbij laten gaan.

Aan het einde van de dag waren mijn zussen met aanhang present om heerlijk te gaan pizzaretten, een soort gourmetten met pizzaatjes. Het startsein van een heerlijke avond. Inspiratie opgedaan op het blog van Floor; na het eten hebben we wensballonnen opgelaten. Allen stegen gestaag naar boven, 2011 kan niet anders dan een goed jaar voor ons worden.

Eenmaal weer binnen kon het sjoeltoernooi beginnen, met voor de beste spelers een leuke prijs. In de eetkamer konden kunsten vertoond worden op de PS3 van vriend van oudste. En als klapper op de buurpijl bereidden zij samen voor ons diverse heerlijke cocktails.

Om 12 uur toasten met champagne en tot slot het nodige vuurwerk.

Jongste zei tot besluit: “Ik heb nog nooit zo’n fijne oudejaarsavond meegemaakt.” En laat dan nu net mijn 40e verjaardag geweest zijn.

Eerste nacht samen

2011-01-05T11:19:00.001+01:00

Het leuke van mijn werk was afgelopen december. Twee uitnodigingen voor een kerstdiner, in de ICT-wereld een heel gebruikelijke afsluiting van het jaar. Helaas hebben we op het eerste diner verstek moeten laten gaan omdat manlief ziek was. Nu was ik net geopereerd, hij was degene die ziek was. Het tweede diner waren we gelukkig wel present. Nu ligt Eindhoven niet echt naast de deur en de weersomstandigheden waren om te rijden ook niet je van het. Gelukkig was daar een oplossing voor. Na het diner konden we lekker blijven slapen. Nu was het sinds de geboorte van mijn oudste, in april alweer 18 jaar geleden, nog niet eerder voorgekomen dat we samen op pad gingen. Deze kans grepen we dus met beide handen aan. Oudste bleef bij haar vriend slapen de betreffende avond en jongste nodigde een hele rits vriendinnen bij ons thuis uit.

De volgende ochtend werden we in een nog wittere, wondere wereld wakker dan de avond ervoor. Verstandig dat we onder deze omstandigheden ’s nacht niet naar huis hadden hoeven rijden. Een mooie romantische afsluiting van onze eerste nacht samen. Dat er nog maar vele mogen volgen!

En jongste, alle egards voor haar. De logeerpartij mondde ’s nachts uit in een heus chipsgevecht, maar alles en dan ook echt alles was keurig opgeruimd toen we thuis kwamen en de hele bups lag prinsheerlijk in en rondom ons bed te slapen.

Voor herhaling vatbaar dus

Happy New Year

2010-12-31T06:00:00.001+01:00

Nog geen jaar geleden me ondergedompeld in Blogwereld. Wat een verrijking van mijn leven. Wat heb ik veel nieuwe mensen leren kennen. Lieve, hele lieve blogdames die je steunen in goede en in slechte tijden. Wat een geweldige ervaring om dit mee te mogen maken.

Dank jullie wel voor alles lieve berichtjes, reacties en cadeautjes die ik van jullie het afgelopen jaar heb mogen ontvangen.

Voor alle lieve blogmeiden (en natuurlijk ook mijn anonieme volgers):

Een heel goed 2011!

Adventkalender

2010-12-29T06:00:00.001+01:00

Bij Heidi van La Flotte alweer een poosje geleden een geweldig adventkalender op haar blog voorbij zien komen. Heidi maakt altijd van die geweldige creaties en zij heeft mij al eerder inspiratie gegeven om zelf te gaan knutselen. Eigenlijk ben ik door Heidi gaan knutselen kan ik wel zeggen. Nu ook mijn zussen zover gekregen om mee te doen. Na het zien van Heidi’s Adventkalender waren ook zij gelijk om. Eerder kon ik er nog geen foto van maken want zeg nu zelf, een lege kalender is toch niet zo leuk om naar te kijken. Pas op de 24e was dan ook het eindresultaat bereikt.

Heel veel cadeautjes!

2010-12-28T14:28:00.001+01:00

Ik heb nog aardig wat goed te maken met die en gene. In de periode voorafgaand aan mijn ziekenhuisopname heb ik mee gedaan aan een PIF. Helaas maar twee dames gevonden die met mij wilde PIF-fen maar daarom niet minder leuk.

Van Michaja van Ma Vie a Salon heb ik een geweldige etui en een hartje gevuld met lavendel mogen ontvangen. En dan geen gewone lavendel maar uit de Provence. En ja die ruikt net even ietsje lekkerder.

Ook Miranda wist blijkbaar dat ik gek ben op lekkere geurtjes en roze. In haar cadeautje zaten heerlijk geurende zeepjes, en dan maar liefst zelfgemaakte zeepjes.

Dames ik ben hier echt verschrikkelijk blij mee!

Tijdens mijn ziekenhuisopname is Lynda een kaartenactie gestart. En met wat voor resultaat! Iedere dag vielen er vele door de bus, niet te bevatten gewoon. Zo veel lieve blogdames die mij “echte” post stuurden! Ik blijf me verwonderen over zoveel lieve meiden die schuil gaan achter blogwereld. En dat was nog niet alles, ook nog kleine cadeautjes mogen ontvangen. Inmiddels iedereen wel persoonlijk bedankt maar toch ook nog op deze manier. Het blijft blogwereld natuurlijk.

Ook deed ik mijn aan de kerstswap van Hilde en Annet. Angela van Angela’s Gefreubel heeft even op haar pakje moeten wachten maar gelukkig net voor de kerst waren we rond. En ik, ik kreeg een geweldig leuk rendier van haar. Volgens mij naar Tilda’s idee.

Maar dat was nog niet alles! Kom ik thuis uit mijn werk. Staat er nog een pakketje op me te wachten. Wat was dat? Nog een verrassing? En een verrassing was het zeker. Een cadeautje van Nicole van Collie-Collie. En niet alleen van Nicole ook Bridget had haar steentje eraan bijgedragen. Meid, wat een verwennerij en dan ook nog zo’n lieve brief erbij, nog meer “echte” post.

Lieve meiden, dank je wel voor alle verwennerijen. Om zo 2010 te mogen afsluiten…dat belooft wat voor 2011. Inmiddels ben ik alweer aardig opgeknapt en kan er weer lekker tegenaan; op naar het nieuwe jaar!

Kerstterugblik 2010...

2010-12-27T07:25:00.001+01:00

Een warm welkom…

Geen bezoek dit jaar, wel op bezoek geweest en mijn gezin compleet

Op de valreep nog kerstdecoratie, minder als andere jaren maar daarom nog niet minder sfeervol

De kerstboom

…met heel veel cadeautjes eronder

Een kaarsje voor de door ons gemiste dierbaren.

En tot slot…

een heerlijk kerstdiner!

Winterwonderland

2010-12-21T19:22:00.000+01:00

Need I say more...

Het was maar een illusie...

2010-12-14T07:59:00.000+01:00

Net voor mijn operatie bevond ik mij in een emotionele achtbaan
Ik liep op wolken
Maar wolken zijn niet meer dan een luchtbel
En ik donderde naar beneden
Illusie, ik mis je!

Om weer te beginnen: 10 gedachten...

2010-12-13T13:29:00.000+01:00

De benodigde schop onder mijn kont van Ingrid: Ja daar ben ik weer!

In navolging op Ingrid mijn gedachten:

1. Bloggen, het gaf me zo veel plezier, waarom dan zo lang ertussen uit? Na mijn operatie nog niet mijn gewone ik, hopelijk vind ik haar snel…
2. Een hele stap te overwinnen, het is niet mogelijk om iedereen die me tijdens mijn afwezigheid een hart onder de riem gestoken heeft persoonlijk te bedanken. Normaal had ik dat wel gedaan maar normaal ben ik nog niet…
3. Schaamte dat ik mijn ontvangen PIF-kadootjes nog niet op mijn blog geplaatst heb. Meiden ik maak het goed!
4. Helemaal vergeten mijn Kerst-Swap op te sturen, het moet niet gekker worden… Angela je cadeautje komt eraan hoor meid!
5. Jeetje wat ben ik chaotisch…
6. Totaal nog geen kerstsfeer in huis…
7. Eigenlijk gewoon een zooitje in huis…
8. In dubio over hoeveel geld ik mijn dochter mee geef op een schoolexcursie naar Lille…en dan ook maar gelijk in gedachten over de hoogte van zak- en kleedgeld, pfff
9. Zo veel te kreunen en steunen, terwijl ik op dit moment dankbaar hoor te zijn dat mijn operatie goed geslaagd is…
10. Ik heb op dit moment werkelijk geen idee wie er nu al van gedachten gewisseld hebben, ik durf “het” nu niet verder aan niemand te vragen.

Zo de eerste stap is weer gezet!!!

Mijn dank is groots!!!

2010-11-18T15:09:00.000+01:00

Dank jullie wel voor alle lieve berichtjes, kaarten en cadeautjes die ik de afgelopen weken van jullie heb mogen ontvangen. Het was hartverwarmend maar ook overweldigend om dit te mogen ontvangen. Ik ben er diep door geraakt, zelfs wel een beetje verlegen van geworden. De komende tijd zal ik iedereen persoonlijk bedanken maar voor nu hou ik het maar even bij dit korte berichtje.

Vorige week maandag werd ik opgenomen om dinsdag geopereerd te worden aan mijn maag. Zoals het er nu naar uitziet is alles goed gegaan. Voor het weekend was ik alweer thuis maar ik ben nog niet veel waard. Bloggen lukt me nog niet echt, voorlopig hou ik het maar bij een beetje foto’s kijken. Met mijn concentratie is het bedroevend gesteld, lezen lukt me al bijna helemaal niet. Zelfs het maken van dit bericht ging al bijna fout, voor nu maar weer even rust.

Operatie

2010-11-07T08:02:00.000+01:00

Dit is het zicht dat ik de komende tijd zal hebben. A.s. maandag moet ik me in het ziekenhuis melden voor een operatie aan mijn maag. Daarna zal ik een kleine week in het ziekenhuis moeten blijven. Het herstel thuis zal ook nog enige tijd, zo’n twee tot drie weken, in beslag nemen, maar zodra ik genoeg hersteld ben kom ik weer bij jullie op bezoek hoor!

Een verhaaltje

2010-11-04T08:54:00.000+01:00

Op mijn negentiende met een lief vriendje aan mijn zijde ben ik begonnen met autorijlessen. En ja, daar gebeurde het. Ik werd smoorverliefd op mijn rij-instructeur en zoals bekend… liefde maakt blind. Zoals het behoort, heb ik het toen uitgemaakt met mijn lieve vriendje en ben ervoor helemaal voor gegaan. Helaas was mijn vriendje toch niet zo lief als ik dacht. Nadat ik het uitgemaakt had, is hij linea recta naar mijn vriendin gereden om uit te huilen en vanaf toen is daar een nieuwe liefde geboren. Helaas was ik mijn vriendin kwijt.

De blinde verliefdheid viel met geen enkele bril te bestrijden en ik kreeg een relatie met deze rij-instructeur. Hij was echter 12 jaar ouder, en zeker op deze leeftijd is dat natuurlijk wel erg veel. Het leeftijdsverschil met mijn ouders was kleiner. Zij waren niet echt blij, en na talloze waarschuwingen, van niet alleen mijn ouders, dachten zij dat zich bij de situatie neerleggen het beste was.

Ik zat destijds nog op school en had wilde plannen om nog verder te gaan leren. Helaas werd ik behoorlijk geïndoctrineerd en na het behalen van mijn diploma zijn we direct, op mijn negentiende gaan samenwonen. Hij zat in een geheel andere levensfase en daar ging ik direct in mee. Hij vond mijn studieplannen helemaal niets en na daarom ben ik gaan werken. Tijdens dit samenwonen kwam al snel zijn kinderwens te sprake en daarvoor wilde hij eerst graag trouwen. We hebben toen samen met financiële hulp van mijn ouders een huis in Mijnsheerenland, mijn thuishaven gekocht.

Na op mijn twintigste (hoe dom kan je zijn) in gemeenschap van goederen te zijn getrouwd, bleek hij, door en ongeluk in zijn jeugd verminderd vruchtbaar te zijn. De medische molen om zwanger te worden werd gestart.

Uiteindelijk werd, toch nog snel, op mijn tweeëntwintigste onze prachtdochter geboren. De heupen van onze dochter bleken echter toch niet zo prachtig en een lange ziekenhuisopname voor haar volgde. Uiteraard laat je je dochter, ook als was zij pas vier maanden oud, niet alleen in het ziekenhuis.

Mijnheer had hij in het verleden diverse malen een scheve schaats gereden.(Zelfs op eerste kerstdag is hij nadat hij in mijn ouderlijk huis kerst gevierd had, nog op stap gegaan met iemand anders. Maar ik was echt blind voor alles en na zijn mooie woorden geloofde ik iedere keer zijn beterschap.) Ook tijdens de ziekenhuisopname van onze dochter kon hij het uiteraard niet laten en die baby?.... Was dat eigenlijk wel zo leuk of toch maar niet. Hierdoor flikkerde ik uiteindelijk wel van mijn tot dan toe roze wolk. Naar de buitenwereld wilde ik de schone schijn echter ophouden, want was ik niet genoeg gewaarschuwd? De zolderkamer werd gereed gemaakt.

Enkele maanden later moesten mijn ouders vanwege het werk van mijn vader vanuit Mijnsheerenland verhuizen naar Almeerderhout. Met het oude huis direct verkocht en nieuwe huis nog niet opgeleverd kwam het verzoek, een paar weken bij ons te bivakkeren. Er viel toen weinig meer te verbergen.

De echtscheiding werd aangevraagd. Omdat ik op dat moment, op zijn verzoek, niet werkte was het financieel aantrekkelijk om de scheiding via mij en een toegevoegd advocaat aan te vragen. Om hem uit te kopen uit ons huis heb ik geld gekregen van mijn opa. Toen werd mij pas goed duidelijk wat een hekel iedereen aan hem had. Mijn opa vroeg uit eigen beweging: “Hoeveel geld heb je nodig om van hem af te komen?”
Toch had ik nog niet genoeg fouten met hem gemaakt. Mijnheer wenste pas definitief uit mijn huis te vertrekken na overhandiging van het geld, voordat de scheiding definitief was uitgesproken. En troela…, die gaf dit uiteraard.
Meneer vertrok echter wel, zonder ook maar afscheid te nemen van zijn dochter. Maanden verstreken. Ik werd opnieuw verliefd, weliswaar minder heftig maar toch. Ook zijn leven stond niet stil en het “zielige vader, ik mag mijn dochter niet meer zien verhaal” leverde uiteraard ook voor hem een nieuwe negentienjarige vriendin op. Plotsklaps op een zondag belde mijnheer doodleuk op met de mededeling dat hij zijn dochter ’s middags op kwam halen. Dit weigerde ik omdat hij maanden niets van zich had laten horen en haar ook al maanden niet gezien had. Snel daarna had ik een deurwaarder aan de deur met een verweerschrift tegen de scheiding. Mijnheer wenste niet meer van mij te scheiden en vocht de door mij aangevraagde scheiding aan.
Inmiddels was mijn nieuwe relatie al in dat stadium gekomen dat ik het wel erg leuk zou vinden voor mijn dochter om er een broertje of zusje erbij te krijgen. Erg snel maar zekerheid in het leven betreffende een relatie heb je toch niet en weinig lijftijdsverschil tussen mijn kinderen sprak mij wel aan. Mijnheer weigerde echter nog steeds te scheiden. Inmiddels had ik de moed al op gegeven en ging verder, dan maar getrouwd met een ander, met mijn leven. Ditmaal raakte ik direct zwanger. Echter, zwangerschap in een huwelijk betekent onduidelijkheid over de vader. Het was(of is) zo dat mijnheer wettelijk gezien de vader van dit kindje zou worden. Als grapje meldde ik tijdens de inmiddels opgestarte maar nog steeds niet vloeiend lopende omgangsregeling dat hij opnieuw vader zou worden. Mijn advocaat begrijpt nog steeds niet waarom zijn handtekening nu wel (de volgende dag) gezet werd. Helaas heb ik na vier maanden een miskraam gekregen. Dit stond echter onze trouwplannen niet in de weg. Gelukkig was in direct na de miskraam opnieuw zwanger, zodat we de ambtenaar van de burgerlijke stand dit heuglijke nieuws bij de huwelijksvoltrekking aan onze gasten hebben laten mededelen. Op deze tweede huwelijksdag dacht ik wel aan het feit dat ik daar op mijn vijfentwintigste zwanger en wel, voor de tweede kaar stond met toch geen enkele garantie voor de toekomst. Door alle toestanden was ik behoorlijk sceptisch geworden.

Wij zijn toch niet in mijn huis blijven wonen. Iedere bezoekdagzondag werden we aan het feit herinnerd dat in dat huis te veel verleden lag. Ook woonde mijn ex, met inmiddels weer een andere ongeveer negentienjarige vriendin, vlak in de buurt. Samen zijn we op een nieuw eiland als gezin opnieuw begonnen. Hoe sceptisch ik in het begin ook was om een tweede huwelijk aan te gaan, nu blijkt het tegendeel. Iedere dag besef ik opnieuw dat ik steeds meer van mijn huidige man ga houden. Na flinke obstakels te hebben genomen zijn we nu een gelukkig gezin met een verleden.

PIF-away

2010-10-29T15:38:00.000+02:00

Helaas heft mijn oproepje voor mede-piffers maar 2 kandidaten opgeleverd. De cadeautjes heb ik inmiddels aan de beide dames verzonden. Ik hoop dat ze er blij mee zullen zijn. Het geeft toch een beetje vreemd gevoel in buik om iets door mijzelf in elkaar geknutselds aan iemand anders te geven.

Rest mij nog om iedereen een heel fijn weekend toe te wensen.

Liefs Claudia

P.I.F.

2010-10-27T19:45:00.000+02:00

Echt hebberig ben ik, de afgelopen periode heb ik me twee maal aangemeld voor een PIF, maar eentje is niet doorgegaan en van de andere heb ik niets meer gehoord. Wie vraagt wordt duidelijk overgeslagen. Maar nu krijg ik niet alleen graag maar geef ik ook graag iets wel. Bij Marga van Losimi was het eindelijk raak. Afgelopen dinsdag heb ik mijn PIF-cadeautje van haar mogen ontvangen. Het principe van PIF is dat je een zelfgemaakt cadeautje van iemand ontvangt, de gever een cadeautje terug stuurt en ook nog drie cadeautjes aan personen die zich hiervoor opgegeven hebben via een reactie. PIF is een afkorting van Pay It Forward, nu begrijp ik het woord Pay niet helemaal omdat het een zelfgemaakt cadeautje betreft, maar dat zal wel aan mij liggen. Nu ben ik uiteraard op zoek naar medepiffers. Zijn er misschien dames die het leuk vinden om een door mij zelfgemaakt cadeautje te ontvangen en als tegenprestatie dan weer iets zelf gemaakts en daar hoef je echt niet alles voor uit de kast te trekken hoor (wie het kleine niet eert is het grote niet waerd, tenslotte), aan mij te retourneren?

Van Marga ontving ik een washandje met mijn naam erop, een mooie kaart, een zakje met een heerlijk geurend stuk zeep erin en dan ook nog drie aller schattigste kleine roze rozenkaarsjes. Precies in mijn lievelingskleur, ik ben helemaal blij! En Marga jouw cadeautje is naar je onderweg hoor!

Herfst

2010-10-26T06:00:00.000+02:00

Ik loop dit jaar een beetje achter de feiten aan merk ik wel. Ben eigenlijk net een beetje aan de herfst gewend, als dan weer wel een dag is met blauwe luchten, het zonnetje en zonder regen, duiken de eerste kerstblogs alweer op. Kerst is voor mij echt nog wel een beetje te vroeg hoor, ik dompel meer eerst nog onder in de herfst, die met die met de blauwe luchten, het zonnetje en zonder regen dan hè!

Dochters

2010-10-25T10:52:00.000+02:00

Laat ik bij het begin beginnen.

Mijn oma had twee dochters, mijn moeder en mijn tante. Mijn moeder heeft zelf drie dochters gekregen maar ook mijn tante kreeg drie dochters. Als oudste van het stel heb ik twee dochters gekregen. Als derde kleinkind werd er wederom een meisje geboren. Inmiddels zijn er in de totale familie ook twee jongentjes geboren. De betovering is nu verbroken maar dat wist ik destijds nog niet.

Tijdens mijn eerste zwangerschap kreeg ik van mijn oma een luiertruitje met een heel schattig kraagje. Bij het geven van dit cadeau sprak mijn oma haar wens uit dat er nu toch maar eens een jongentje geboren moest worden en dan een truitje met een kanten kraagje geven, de link begreep ik niet helemaal. Een dochter werd geboren en ze heeft het truitje gedragen. Tijdens de geboorte van mijn tweede werden de babykleertjes alvast opgewarmd op een kruik. Een tweede dochter werd geboren. De kraamhulp moest opnieuw een truitje verwarmen want uiteraard kreeg ook zij het bewuste truitje met het schattige kraagje aan.

Aan het shoppen met mijn zussen liep ik tegen deze lijstjes aan, die wilde ik hebben! Ik wist gelijk wat ik hier mee wilde. Een compositie was snel gemaakt en nu kan ik iedere dag genieten van de mooiste pakjes van mijn meiden.

Afscheid van Bo Butiek

2010-10-21T20:20:00.000+02:00

Ik weet het nog niet, niets zo veranderlijk als de mens. Of het moet het weer zijn…

In februari van dit jaar ben ik met mijn blog begonnen, een verzameling van veel toch vrij persoonlijke stukjes. Ik ben echter gestart onder de naam Bo Butiek. Bo Butiek en ik was 1, inderdaad was. Webwinkel Bo Butiek is overgenomen door iemand anders en is nu dus ook van iemand anders. Maar ja mijn blog, dat ben ik.

Mijn plan was om mijn blog te verhuizen. Nieuwe naam en klaar…Maar zo gemakkelijk is het niet als ik de antwoorden op de vraag in mijn vorige post lees. Lieve meiden bedankt daarvoor.

Nu ben ik toch een beetje aan het twijfelen geslagen. Ik zou het heel erg jammer vinden om alles kwijt te raken. Al jullie lieve, leuke en spontane reacties, ik ben er namelijk gek op.

Vooralsnog reageer ik nu onder mijn eigen naam en heb bovenaan mijn blog ook maar Claudia neergezet. Zelfs een foto van mezelf geplaatst. Op deze manier afscheid van Bo Butiek, dan nog wel niet helemaal maar wel al een beetje.

Vraag

2010-10-16T07:41:00.000+02:00

Ik heb een vraag aan jullie.

Ik zou mijn blog graag willen verhuizen (ander blogspotadres), maar dan wel met alles erop en aan. Kan dat (en dan ook graag met de tip hoe)?

Liefs Claudia

Liefde is….

2010-10-11T19:16:00.000+02:00

Liefde is….een deel van je schuur afstaan als knutselkamer voor mij. Jawel manlief is begonnen met het aanpakken van de schuur en dan niet gewoon opruimen maar gelijk verbouwen. Hij heeft het plan opgevat de ruimte onder te verdelen in drie aparte ruimtes. De helft voor hem, de andere helft als knutselkamer en bijkeuken.

Maar ja dan heb je wel knutselspullen nodig, anders valt er weinig te knutselen. Lekker speuren op het wereld wijde web dus. Maar dat wereld wijde web is toch wel iets te groot voor mij, blogland is groot genoeg. Goed geslaagd bij Ilse en Marjo. Nu wil ik alle foto’s op mijn blog zelf maken en toen vanmorgen het pakketje van Marjo door de postbode bezorgd werd, heb ik er gelijk foto’s van gemaakt. Sorry Ilse bij jouw pakket had ik me niet kunnen beheersen en zijn de foto’s erbij ingeschoten. Maar ik ben niet minder blij met de spullen hoor, terwijl ik ook nog gewoon weet wat er in zit. Het blijft een raar fenomeen dat hebberige van me. Van beide dames heb ik er ook nog een cadeautje bij gekregen, nog meer te knutselen dus.

Zodra mijn knutselkamer af is kan ik nog een toegift geven op mijn serie: Een kijkje in ons huis en zal ik zeker foto’s plaatsen. Voor nu is het nog even afwachten dus, maar ik kan al wel verklappen dat het heel erg mooi wordt, maar dat is die liefde waarschijnlijk!

Dank je wel Renny!

2010-10-10T14:13:00.000+02:00

Daar ben ik weer, de knop ging vannacht ineens om. Ik heb er weer zin in. De afgelopen week was ik er gewoon even niet, heel veel gedacht aan vorig jaar, de periode waarin mijn moeder stierf. Boos op iemand die valse verhalen over mij en mijn zussen de wereld in hielp. Dank jullie wel voor alle lieve woorden in jullie reacties. Een veelgehoord advies was: “Leg het naast je neer, jij weet wel beter.” En zo is het maar net: “Ik weet het beter en laten we de rollen zelfs maar even omdraaien. Door haar inmenging in mijn moeder in een veel te onveilige situatie gebleven, juist zij had de situatie verkeerd ingeschat en een en ander had misschien niet eens hoeven gebeuren.” Wraak… ik weet het niet, ik voel me er in ieder geval goed bij.

Het voelt vandaag zelfs een beetje als een nieuw begin. En wat past er beter bij een nieuw begin dan een cadeautje. Een cadeautje dat ik gekregen heb van Renny van Bizzy@Home. Ik ben hier zo ontzettend blij mee, juist nu was het voor mij extra leuk om een cadeautje te ontvangen. Lieve Renny ik wil ik hier nogmaals bedanken.

Het is dat ik moet werken vandaag (er is het een en ander blijven liggen ja) anders was ik me weer volop in blogland gaan begeven.

Nog een persoonlijk stukje.

2010-10-02T07:57:00.000+02:00

Dank jullie wel voor alle reacties op mijn vorige posten, zo veel berichten…en ik heb ze nog niet eens allemaal gelezen, ga er zo lekker voor zitten. De afgelopen twee dagen heb ik helemaal niet geblogd (vorige post stond al geagendeerd). Donderdag was een moeilijke dag.

Mijn ouders woonden vroeger bij mij in de buurt en zij liggen dan ook hier begraven, ’s morgens zijn mijn zussen eerst bij mij thee komen drinken. Bij de open haard heerlijk herinneringen opgehaald, daarna langs het graf.

Mijn oudste zus had gereserveerd voor de lunch bij Villa Augustus in Dordrecht. Jammer dat het regende want het restaurant heeft een grote tuin waar zij zelf al hun groentes kweken, moois genoeg om mooi op de foto te zetten, maar ja in de regen is dat niets. Heerlijk rustig gegeten. En toen toch wel een domper…Een grote groep dames had hier afgesproken om van een high tea te gaan genieten. Dames van een jaar op 60 (dezelfde leeftijd als mijn moeder) en ja …uit Mijnsheerenland, de woon- en sterfplaats van mijn moeder, dat was wel even slikken. Destijds was er 1 dame die vond dat wij niet goed voor onze moeder zorgden en heeft dit ook luidkeels verkondigd in het dorp, veel dames zijn gek op zulke smeuïge verhalen en geloven deze maar al te graag. Terwijl ik de afgelopen vijf jaar als een spagaat tussen mijn moeder en mijn gezin instond. Doordat mijn moeder veel, heel veel aandacht vroeg heb ik best veel dingentjes van mijn meiden moeten missen. Altijd ging oma voor. Op een gegeven moment heb ik er inderdaad voor gekozen om mijn gezin voor te laten gaan en mijn moeder de tweede plaats te geven, dit werd mij niet in dank afgenomen, terwijl de meiden mij toch ook echt nodig hebben. Je voelde gisteren gelijk aan de sfeer dat wij drietjes veroordeeld, zelfs compleet genegeerd werden, terwijl deze dames ons toch echt wel kenden. Als laatste arriveerde de “leider” van deze groep en laat dat nu net de tante van mijn man zijn, die dus wel beter weet. Na ons uitgebreid gezoend en een hart onder de riem gestoken te hebben konden de andere dames ook ineens vriendelijk doen, maar ja dan hoeft het dus niet meer. We zijn maar gelijk vertrokken. Hierna heb ik echt even doelloos door Dordrecht gelopen…

Tot nog toe hadden we nog steeds geen grafsteen voor mijn moeder gekozen. Ook hier zit uiteraard een verhaal aan vast. Mijn vader was een hele grote man van net geen twee meter, dik boven de 100 kg, rijdend in een Landrover. De steen die mijn moeder 5 jaar geleden had uitgekozen was klein, zeg maar echt klein, niet echt passend bij mijn vader dus. Stiekem hadden mijn zussen besloten om dit na de dood van onze moeder te veranderen. Een jaar hebben we in dubio gezeten en gisteren de knoop doorgehakt. Naar de wens van mijn moeder laten we bij haar exact dezelfde steen plaatsen. En voor mijn vader? Ach hij vond eigenlijk altijd alles goed wat mijn moeder deed en wilde, we laten het rusten, het is goed zo.

En nu ik zit te tikken loopt er dan ineens een traan over mijn wang, wat had ik nog graag mijn ouders langer bij me gehad. Het leven gaat door…en zij kunnen er niet meer aan meedoen.

Daar ben ik MOOI klaar mee.

2010-10-01T06:00:00.000+02:00

Karin van het blog MOOI heeft een nieuw idee om tikkertje te spelen. Degene die getikt wordt moet een herfstrecept op haar blog plaatsen. Geef ik als reactie: “Wat een leuk idee!” vraagt ze mij ook gelijk om een recept, terwijl ze Lia van I found my Home al getikt heeft. Daar ben ik MOOI klaar mee! Tikt Lia me ook nog een keer…, 2x getikt, 2 recepten dus.

Maar ik ben niet voor 1 gat te vangen en heb afgelopen weekend lekker gekookt. Zaterdagavond mosterdsoep en zondag gehaktbrood. Vind ik beide wel een beetje herfstig klinken dus bij deze!

Recept Mosterdsoep

3 aardappelen in blokjes fruiten in olijfolie, peper, zout en een eetlepel mosterd (met pitjes)erbij. Na drie minuten drie in ringen gesneden preien meebakken. Afblussen met een liter kippenbouillon (van tablet) en 20 minuten laten koken. Het geheel pureren met de staafmixer, een pakje kookroom (light) en nog twee eetlepels mosterd erdoorheen en klaar is Kees, oh nee Karin! Lekker met zelfgebakken krentenbollen. Het recept hiervoor heb ik ooit op het blog van Marion gelezen. Weet alleen niet meer welke, waarschijnlijk Eethuis.

Recept Gehaktbrood

Een kilo mager rundergehakt mengen met een half potje pesto, drie beschuiten, drie eieren en geroosterde pijnboompitjes. Mengsel in een cakevorm een uur in de oven zetten. Na afloop kun je de olie uit de pesto uit het blik laten lopen. Lekker met zelfgebakken Ciabatta, van een klant en klaar mix en ijsbergsla. De andere helft van de pesto mengen met 3 eetlepels (magere) yoghurt en 3 eetlepel mayonaise (Remia Friteslijn) voor een lekker sausje erbij!

Zoals je ziet ben ik van de gemakkelijke keuken. Karin en Lia kiezen jullie maar uit welke je het meest geschikt voor de herfst vind!

Rest mij nog aan Bonnie van Bonjade te vragen of ze ook mee wil doen. Het is al echt herfst op haar blog dus een herfstrecept zal hopelijk ook wel lukken. Bonnie die je mee?

Een jaar later…

2010-09-30T06:00:00.000+02:00

En dan is het alweer een jaar geleden dat mijn moeder is overleden en of ik het nu wil of niet dan komen de overpeinzingen. Het is heel chaotisch geweest in de periode rond haar dood, chaos veroorzaakt doordat mensen en instanties zich niet aan de regels hielden. Regels die toch echt nodig zijn om alles netjes te laten verlopen.

Tien jaar geleden werd mijn moeder voor het eerst ziek, echt ziek: diagnose Non-Hodgkin. Op vijf verschillende plaatsen heeft de kanker zich in de loop der tijd geopenbaard, vijf keer een behandeling van bestraling of chemo en vijf keer kwam mijn moeder er weer bovenop. Buiten de kanker om is ze nog vele keren ernstig ziek geweest, haar milt moest verwijderd worden, problemen met haar hartzakje en een hersenvliesontsteking waardoor ze een week in coma heeft gelegen. Eigenlijk was het ieder jaar wel raak en moest zijn langere tijd in het ziekenhuis verblijven. Buiten de “grote” kwalen was er soms nog een extra opname nodig voor iets “kleins”. Alles bij elkaar heeft zijn weerslag in haar hoofd gehad, mijn moeder van nog geen zestig leek wel dement. Maar eigenzinnig als ze was wilde ze kostte wat het kost zelfstandig thuis blijven wonen en dat viel voor ons niet mee. Vaak, heel vaak werden we opgebeld dat er weer eens iets was en met een gezin thuis is dat een moeilijk combi.

Ja en dan komt het toch wel verwachtte telefoontje: “Mama is van de trap gevallen en het ziet er heel erg slecht uit.” Met twee ambulances is ze naar het Erasmus MC in Rotterdam gebracht. Aldaar aangekomen werd er in de kleedruimte van een röntgenkamer (echt waar) aan ons, mijn twee zussen en ik gevraagd of de stekker er uit mocht, we mochten hier nog wel 5 minuten over nadenken. In deze 5 minuten echter scoorde onze moeder toch 1 punt op de schaal van 10 en er werd besloten om haar, aan de door de val ontstane hersenbloeding, te opereren. De operatie zou lang gaan duren en ons werd geadviseerd om naar huis te gaan. ’s Nachts werden we door de arts gebeld dat de operatie geslaagd was, de bloeding was gestopt maar ze was niet bij.

De volgende ochtend toog mijn zus naar het ziekenhuis. Maar waar was mama? Het was druk in het Erasmus MC in Rotterdam en er was besloten om haar over te plaatsen naar Tilburg, meer kon de verpleegkundige ons niet zeggen. Ja en dat maar googelen op ziekenhuis in Tilburg maar daar waren twee ziekenhuizen, gelukkig was het bij het eerste ziekenhuis raak. Er was zojuist een mevrouw binnengebracht en aan haar armbandje kan zij geïdentificeerd worden want een dossier was niet mee gekomen. “Hoe heet uw moeder? We spreken comapatiënten graag bij hun voornaam aan.” Mijn zussen en ik besloten direct om naar Tilburg af te reizen. Daar was haar dossier inmiddels ook gearriveerd. Mama had niet alleen een hersenbloeding gehad maar ook haar nek en rug waren op 4 plaatsen gebroken. En dan begint het lange wachten, wanneer komt ze bij? Vrijdag een gesprek met de arts gehad, het zag er niet goed voor mama uit, het weekend krijgt ze om bij te komen en anders? Het hele weekend werd er geëxperimenteerd met medicijnen om iets teweeg te brengen, verschrikkelijk om naar deze reacties te kijken, ze kwam echter niet bij. Op maandag waren we echt zo ver: “Laat haar met rust.” Ik heb zelfs nog tegen de arts gezegd dat ie verder maar op zijn eigen moeder moest experimenteren: het was genoeg geweest, de apparaten werden uitgeschakeld. Maar mama zou mama niet zijn, ze ging zelfstandig ademhalen. Dit bracht het ziekenhuis wel in een lastig parket, ook hier was het inmiddels druk en ze hield een kamer op de IC bezet. Op de IC mag je in principe alleen blijven als je aan de beademing ligt en ja dat lag ze niet meer. Mama moest overgebracht worden naar een andere kamer, een 1-persoonskamer was echter niet vrij. Ze mocht doodgaan naast iemand anders! De grootste wens van mijn moeder was het zelfstandig thuis zijn, we besloten dan ook om haar mee naar huis te nemen. Na een heel geregel van het ziekenhuis waren we dinsdagavond op weg naar haar eigen huis. Thuis en ja daar zit je dan, alle drie zonder enige medische kennis, het was spannend en eng. En ja het ergste wat er kon gebeuren was dat ze dood ging maar ja dat was ook net de bedoeling. We keken uit naar een bezoekje van de huisarts om ons een hart onder de riem te steken. Deze kwam echter niet. Mijn jongste zus is toen maar in de auto gestapt om het herhaalrecept voor haar medicijnen in de brievenbus van de praktijk te gooien. Een lange nacht brak aan.

De volgende dag kwam de huisarts inderdaad langs, hij was door het ziekenhuis in Tilburg niet op de hoogte gebracht van haar thuiskomst en door het recept kwam hij er nu pas achter dat ze thuis was. Hij heeft hier officiële melding van gemaakt maar dat ging eigenlijk een beetje langs ons heen.

Aan het einde van de dag werd het een beetje schemerig, mijn zus en ik besloten om alle kaarsjes aan te steken, mijn moeder, altijd al een vrouw met gevoel voor sfeer vond het genoeg geweest en gaf de lange strijd op. Voor ons was de strijd echter nog niet gestreden een dood ten gevolge van een val van de trap is een dood zonder natuurlijke doodsoorzaak, er volgde nog een schouw van een gemeenteschouwer, na een, toch wel op een verhoor lijkend gesprek, werd het lichaam vrijgegeven. Eindelijk rust mama.

Het is goed mama dat je de rust gevonden hebt maar net als met alles in je leven ging dit niet op de geijkte manier.

Vandaag heb ik met mijn zussen afgesproken om ergens te gaan lunchen, voor beiden heb ik een klein cadeautje, gewoon om ze te laten weten hoe belangrijk ze voor me zijn.